Nieuwste column
Meevoelend
23-05-2012 |
Het verpleeghuis betekent niet altijd kommer en kwel, maar de coassistent die deze week meeloopt hoort mij wel erg vaak zeggen: ‘zielig hè’ of ‘triest eigenlijk’ of ‘beetje hopeloos dit’ en aan het eind van de dag is ze zo overvoerd met ellende dat ze zich hardop afvraagt hoe ik het volhoud. »»
Reacties: 1 reactie
Niet mee bemoeien
| Publicatie | Nr. 10 - 11 maart 2011 |
|---|---|
| Jaargang | 2011 |
| Rubriek | Veldwerk |
| Auteur | Jos van Bemmel |
| Pagina's | 589 |
Mevrouw B. is 89 jaar en geboren in de ‘Jordaan’ van Amersfoort met navenante tongval. Ze meldde zich twintig jaar geleden aan bij mijn praktijk, maar ik zie haar pas voor het eerst nadat ze in 1999 een flink CVA heeft doorgemaakt. Ze heeft nooit iets met dokters gehad. Na haar CVA laat ze enkele controles toe, maar haar therapietrouw is twijfelachtig. Bloeddrukken van 220/110 zijn meer regel dan uitzondering. Naast een zeer ernstige COPD ontwikkelt ze hartfalen. In 2002 spreekt de geconsulteerde nefroloog van ‘preterminale nierinsufficiëntie’ bij een klaring van 15 ml/min. Nierdialyse weigert ze. Al die dokters aan haar lijf. Als haar pruik maar goed zit.
Daarna vindt ze het wel best. Opgewekt ziet ze de dood tegemoet. Soms bel ik haar; een visite is nooit nodig. Tot 2010. Ze heeft haar been gestoten, met een klein ulcus cruris als gevolg. Voor iemand die al acht jaar preterminaal is, ziet ze er patent uit. Labonderzoek wordt toegestaan. Een creatinine van 593, een klaring van minder dan 5 ml/min en daarnaast nog een aantal niet met het leven verenigbare labuitslagen. Ze drinkt bijna alleen melk, vertelt ze opgewekt. En medicijnen gebruikt ze niet meer. Als dat been maar weer opknapt.
Op een tegeltje in mijn spreekkamer staat: ‘Mijn dokter is een goede dokter, hij heeft me niet zieker gemaakt.’ En zo is het. Ik voel me klein en durf het woord nierprotocol niet eens te dénken.
Ik denk aan de stokoude man met een fez op zijn hoofd die ik in Kenia in het ziekenhuis opnam. Voor het eerst in jaren ging zijn fez af – de luizen zochten een heenkomen – en voor het eerst van zijn leven onderging hij een wasbeurt. De volgende dag was hij dood.
In dubio abstine. Ik verander niets aan het niet-mee-bemoeienbeleid bij mevrouw B. Als haar pruik maar goed zit.
Jos van Bemmel, huisarts
Klik hier voor alle bijdragen in de rubriek Veldwerk
Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?
04-05 | | Museum Jan van der Togt
Tentoonstelling: Under Construction - Joop Rubens en Refat Karim
Op de tentoonstelling Under Construction in het Museum Jan van der Togt staat de huid centraal. »»
17-04 | | Museum Boerhaave
Het gewichtige lichaam - Boerhaave museum
Een tentoonstelling over de omgang van de mens met zijn uiterlijk. »»
17-04 | | Het Dolhuys - Haarlem
Tentoonstelling: Verborgen schoonheid uit Japan - Het Dolhuys
Lees- kijk- en uittips, cartoons, columns en andere interessante artikelen eenvoudig in je facebookoverzicht.
