Ga naar dashboard
U bent nu hier:

Wonderen

  • Of ik zo snel mogelijk wilde komen, er was een kind erg benauwd. Ik was, na mijn artsexamen, drie jaar waarnemend huisarts en dat weekend had ik dienst.
  • Een rijzige altijd goed gehumeurde Amsterdammer van een jaar of zeventig bezocht al jaren mijn polikliniek i.v.m. zijn suikerziekte, altijd terzijde gestaan door zijn echtgenote. Hij fors van postuur, zij het tegenovergestelde, klein van stuk.
  • Een Duits sprekend echtpaar bezochten mijn spreekuur. De vrouw liep krom van de pijn. In mijn beste Duits kwam ik er achter dat er sprake is van een koliekachtige pijn.
  • Op de Eerste-Hulppost van het ziekenhuis was het die ochtend betrekkelijk rustig, tot ineens met grote spoed een begrafenisauto kwam aanrijden.
  • Op een namiddag werd een 95-jarige vrouw op de afdeling Inwendige Geneeskunde opgenomen met hoge koorts en ernstige bloedarmoede. Mevrouw was altijd gezond geweest, heel vitaal, en toonde steeds veel belangstelling voor de dingen om haar heen.
  • Ben is onverzekerd en illegaal. Daarnaast heeft Ben dingen in zijn leven gedaan waardoor hij ook in de toekomst niet gauw legaal zal gaan worden. Ben had een periode onder een viaduct gelegen. Hij was te benauwd om zich te verroeren een week lang.
  • Cover: Genezing van een blinde. Achttiende-eeuws marmerreliëf aan het hoofdaltaar van de Capella Sansevero in Napels, Italië. Beeld: Corbis.
  • Voor uittredingen hebben de geleerden (nog) geen deugdelijke verklaring. Is het een illusie, hangt het samen met zuurstoftekort of worden conflicterende prikkels onjuist geïnterpreteerd? En is bewustzijn eigenlijk wel een product van de hersenen?
  • Zes artsen in opleiding tot specialist (aios) aan het woord over wie en waarover zij zich verwonderen. ‘De menselijke kant van het vak boeit me.’
  • Amabet, die als tiener uit Eritrea is gevlucht, is ziek: ‘Ik krijg vreemde aanvallen. Het komt ’s avonds of ’s nachts of als er veel mensen zijn.
  • Tijdens mijn coschappen is er naast een bestaand programma ook de mogelijkheid om een eigen keuzeproject te organiseren, dat door een van de docenten wordt gesuperviseerd. Zo kom ik in een zendingsziekenhuis in Zuid-Afrika terecht.
  • Als het moeilijk wordt, hoopt iedereen op een wonder, ook mijn flamboyante opleider Clemens Haanen. Hij was een van de eersten in Nederland die begin jaren zeventig startte met de behandeling van acute leukemie.
  • ‘De dokter in het ziekenhuis was heel direct. Een kankergezwel van de alvleesklier waartegen geen kruid was gewassen. Het ergste vond ik dat hij zei dat hij niets meer voor me kon doen. Wat vindt u daar nu van? Daarmee kun je iemand toch niet wegsturen?
  • Twee zuigelingen met leukemie worden in dezelfde week binnengebracht in hetzelfde perifere ziekenhuis. De symptomen waren onmiskenbaar: een grote milt en een afwijkend bloedbeeld.
  • Ze is 77 jaar als ze op ons spreekuur komt. Zo klein en breekbaar, maar behoudens een lichte COPD, is ze gezond. De laatste dagen heeft ze wat pijn in haar buik en mictieklachten. We behandelen een urineweginfectie.
  • Najaar 2001: ik werk als verpleeghuisarts en heb onder andere meneer A onder mijn hoede. Deze 61-jarige verblijft in ons huis nadat hij een aantal jaren daarvoor een bilateraal paramediaan thalamusinfarct (BPTI) had gekregen.
  • Vlak voor mijn vakantie worden wij ’s ochtends net na het begin van de dienst met het helikopter-mobiel medisch team (MMT) geroepen voor assistentie bij een pasgeborene met een slechte start. Bij aankomst bespeur ik paniek.
  • Het hangt in een doek op de rug van zijn ­moeder, het kleine monster van de Andes. Met enige schroom peutert de vrouw de lap los en ze legt de baby aan mijn voeten. Een dubbel gespleten lip en gehemelte misvormen zijn gezicht.
  • Het gebeurde tijdens mijn opleiding tot internist, zo’n vijftig jaar geleden. Het ziekenhuis waar ik dan werk, beschikt over een speciale afdeling voor de behandeling van tuberculosepatiënten.
  • Ze bezocht me altijd in een geavanceerde, volautomatische scootmobiel. Hoe ze daaraan kwam, was niet duidelijk. ‘Ik moet wel in dat ding. Het doet overal pijn’, luidde haar verklaring.
  • Contact met de patiënt is de basis voor een zinvolle behandeling. Bij ­kinderen valt het niet altijd mee om dit te bereiken. Eerlijkheid en ­duidelijkheid zijn de belangrijkste tovertrucs.
  • Sommige depressieve patiënten klauteren uit het dal met behulp van antidepressiva. Anderen hebben juist baat bij rigoureuze elektroshocktherapie of haar mildere zusje: transcraniële magnetische stimulatie. Maar hoe deze therapieën werken, is onduidelijk.
  • Iedere arts kent er wel één: zo’n voorwerpje dat onbeduidend lijkt maar in de praktijk z’n nut al duizend keer heeft bewezen. Vaak het product van een creatieve geest, onontbeerlijk in de zorg maar klein genoeg om in de doktersjas te passen.
  • diagnostische hoogstandjes
  • Dit heelal is de meest wonderbaarlijke plek. Een magiër die toverde met woorden, beschreef ons als sterrenstof op de rok van het universum. Dat was een dichterlijke overdrijving: in het heelal is hoogstens de melkweg te vergelijken met een stofje.

Webshop

Ga naar de shop »»

Canon geneeskunde

Canon geneeskunde in Nederland

Ook de geneeskunde kan niet zonder.

Bekijk de canon van de geneeskunde in Nederland.

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd