U bent nu hier:

Artikelen

  • Het besluit van de NOV om voorlopig geen enkele MoM-heupprothese meer te plaatsen, is omstreden. Lang niet alle patiënten hebben immers klachten. ‘Maar een prothese waarbij je zo afgestraft wordt als die niet perfect gepositioneerd is, maakt het risico onaanvaardbaar groot.’
  • De ideale heupprothese luxeert niet, slijt niet en geeft de patiënt zeker tien jaar van pijnloze beweging waarna probleemloos een nieuwe heup volgt. De resurfacing metaal-op-metaalheup met grote kop leek al deze eigenschappen te hebben. Metaalslijpsel dat vrijkomt van de grote koppen gooit echter roet in het eten.
  • De introductie van een – voor de behandelaar of voor het ziekenhuis – nieuwe behandelmethode brengt vaak risico’s met zich mee voor de patiënt in kwestie. Een speciaal protocol zorgt dat niets aan het toeval wordt overgelaten.
  • Als je pas over palliatieve zorg gaat nadenken als een patiënt al stervende is, ben je eigenlijk te laat. Daarom heeft het Elkerliek een gespecialiseerd arts aangesteld die vroegtijdige, intensieve en meeromvattende palliatieve zorg een plaats geeft in het ziekenhuis.
  • Plannen om een groot aantal SEH’s te schrappen zijn slecht gefundeerd. De plannenmakers gaan er bijvoorbeeld ten onrechte van uit dat daar uitsluitend traumatologie wordt gezien.
  • Billen op de mat, kleermakerszit, en vooral ademteugen tellen. Zenmeditatie voor huisartsen heeft als doel de drukte van de praktijk en de hectische combinatie van werk en privé zonder stress aan te kunnen. ‘Tijdens mediteren ruim je de bubbels op.’
  • LHV Declaratie Direct is failliet en ruim duizend huisartsen kunnen fluiten naar hun declaraties. De curator vordert van enkele honderden artsen zelfs 8 miljoen euro omdat ze te veel voorschotten zouden hebben ontvangen.
  • Fysiek mishandelde kinderen worden nog wel opgemerkt in ziekenhuizen, maar verwaarloosde kinderen glippen er vaak tussendoor. Een nieuw ontwikkeld signalerings-instrument moet daar een einde aan maken.
  • Voor euthanasie bij chronisch psychiatrische patiënten schrikt menig huisarts terug. De dilemma’s waarvoor hij staat zijn dan ook zwaar. Zoals in de casus van de 41-jarige anorexiapatiënt Monique.
  • Bij alle discussie over niet-therapeutische circumcisie zouden artsen haast vergeten dat ook therapeutische besnijdenis risicovol is.
  • Huisartsen zitten in de tang. Ze moeten zorg van ziekenhuizen overnemen, maar zodra ze dat met succes doen, worden ze gekort. Het moment is gekomen dat de zorgverzekeraars hun verantwoordelijkheid nemen en de impasse doorbreken.
  • Er is veel gaande in de cosmetische chirurgie. Het aantal beroepsverenigingen is niet meer op één hand te tellen. Ondanks het streven naar een gemeenschappelijke normering is de concurrentie tussen de diverse beoefenaars nog lang niet ten einde.
  • Terwijl we in Nederland de slachtoffers van voorbije oorlogen herdenken, maken conflicten elders op de wereld nieuwe slachtoffers. Een overzicht van de belangrijkste brandhaarden en het werk dat medische hulporganisaties daar verrichten.
  • Om de diabeteszorg te verbeteren worden veel gegevens bijgehouden en geanalyseerd. Het registreren kan echter ook doorschieten en gaat dan juist ten koste van de aandacht voor de patiënt.
  • Wetenschappelijke verenigingen nemen hun verantwoordelijkheid en melden het voortaan bij de inspectie als de patiëntenzorg ondanks herhaaldelijk waarschuwen in het gedrang blijft. Het is een van de adviezen uit het geactualiseerde visitatiereglement.
  • Zorgconcentratie krijgt nog niet alle handen op elkaar. Maar het nut ervan is zeer aannemelijk. Indirect bewijs hiervoor leverde onderzoek op de afdeling Longziekten van het VUmc. Daaruit blijkt dat een second opinion in een expertcentrum leidt tot een betere diagnose en behandeling.
  • Bij de balie van de spoedpost in het Kennemer Gasthuis wordt beoordeeld of een patiënt naar de huisartsenpost moet of naar de SEH. De ervaringen zijn positief, maar uitzicht op goede financiering is er niet.
  • In 2010 vond in Tilburg een ernstige calamiteit plaats die kon worden teruggevoerd op meerdere fouten in de keten van voorschrijven, verstrekken en toedienen van een heparineoplossing. Zorgverleners uit de eerste, tweede en derde lijn waren hierbij betrokken. Een reconstructie en een verbeterplan.
  • De diabeteszorg die zorggroepen leveren is met een reeks indicatoren en vragen in kaart gebracht. Door de resultaten zorgvuldig te analyseren kan de diabeteszorg zo op een hoger plan worden getild.
  • Bezuinigingen op de ggz hebben een opvallend grote impact op het aantal vacatures voor psychiaters. Vooral de dit jaar ingevoerde eigen bijdrage laat zijn sporen na.
  • De cartoons van Sus Damiaens – alias Canary Pete – in Medisch Contact maken op zijn tijd het nodige los bij de lezers. Dat had hij niet verwacht: ‘In Nederland! Daar zijn ze toch veel ruimdenkender dan in Vlaanderen?!’
  • Het eerste kwartaal van 2012 laat een lichte daling zien van het aantal artsenvacatures. De krimp is mogelijk een gevolg van de invoering van DOT-zorgproducten.
  • Aangezien aiossen nog ‘maar’ 48 uur per week mogen werken, is het zaak die uren zo goed mogelijk te benutten. Diensten draaien is dan eigenlijk niet zo handig, want dat betekent nóg minder uren overdag, die juist zo leerzaam zijn.
  • De KNMG heeft in samenspraak met de wetenschappelijke verenigingen een gezamenlijk Kwaliteitskader medische zorg ‘Staan voor kwaliteit’ opgesteld. KNMG beleidsmedewerker Milena Babović geeft antwoord op tien vragen over het kader.
  • Ziekenhuizen moeten jaarlijks veel kwaliteitsinformatie aanleveren, maar krijgen daarop zo laat feedback dat bijsturen niet meer mogelijk is. De maatschap chirurgie van Ziekenhuis St Jansdal maakt daarom eigen kwaliteitsrapportages en stuurt maandelijks bij.
  • 50.000 Nederlandse mannen, veelal hoogopgeleid, zijn seksverslaafd. Daar zijn ook artsen bij. Psychiater Bram Bakker verbaast dat niet: ‘Er heerst in de medische wereld nu eenmaal een bepaalde machocultuur.’
  • Anders naar gezondheid kijken, een toegankelijke bedrijfsarts en aandacht voor de bevlogenheid van de werknemer zijn ingrediënten voor succesvolle re-integratie en het voorkomen van arbeidsverzuim.
  • Een vijfde van alle kankergevallen is gerelateerd aan een slecht eetpatroon, stelt de Franse oncoloog David Khayat in zijn boek Het echte antikankerdieet.
  • Duizenden wetenschappers zijn een boycot begonnen tegen uitgeverij Reed Elsevier. De onvrede richt zich vooral tegen de hoge winsten die uitgevers behalen, terwijl het meeste werk gratis wordt gedaan door de wetenschappelijke gemeenschap.
  • Aan wetenschappelijke conclusies wordt steeds vaker publiekelijk getwijfeld. De griepprik en het HPV-vaccin zijn daar goede voorbeelden van. Maar het vertrouwen in de wetenschap an sich lijkt nog altijd groot.
  • Als je wetenschappelijke vinding afdoende getest is, wil je ermee de boer op. Maar hoe doe je dat? Hoe maak je een geslaagd idee uit het laboratorium te gelde?
  • Richard Lehman schrijft wekelijks in BMJ een kritisch – en hilarisch – overzicht van wat er aan onderzoeken verschijnt in de vakbladen. Daar zit veel ‘nonsens’ bij, volgens Lehman. ‘Ik moet eerlijk zijn, iemand moet het doen.’
  • Ze houden de wetenschap goed bij, liften als onderzoeker soms mee met het werk van anderen, en vinden dat er nog veel klinische vragen onbeantwoord zijn. Medisch Contact enquêteerde artsen over hun verstandhouding met de wetenschap. ‘Niet-significante resultaten zijn niet sexy.’
  • Internist en cardiovasculair geneeskundige Don Poldermans maakte zich schuldig aan onderzoek zonder toestemming van patiënten, verzonnen testuitslagen en ander wetenschappelijk wangedrag. Hij zit inmiddels al meer dan een jaar thuis en weinig collega’s hebben behoefte om voor hem in de bres te springen.
  • Medisch-wetenschappelijke artikelen van Nederlandse bodem worden veel geciteerd. Medisch Contact blaast een oude traditie nieuw leven in en presenteert twee ranglijsten van meest geciteerde studies. Opvallend dit keer: er zijn relatief veel negatieve uitkomsten.
  • Een soepele samenwerking tussen huisarts en specialist is nog geen gemeengoed, zeker niet op landelijk niveau. Medisch Coördinerende Centra doen daar wat aan, onder meer door een website die zoveel mogelijk Regionale Transmurale Afspraken bijeenbrengt.
  • Het aantal kinderen met downsyndroom neemt niet af, maar toe. Kinderarts Michel Weijerman leidt met hart en ziel de downpoli van het Rijnland Ziekenhuis in Leiderdorp. ‘Voor de specifieke problematiek van downkinderen valt nog zoveel te ontwikkelen.’
  • De opleiding dermatologie is rigoureus vernieuwd in de vorm van landelijk cursorisch onderwijs. Het geactualiseerde en goed georganiseerde onderwijsprogramma, waarin ook de aiossen zelf een actieve rol spelen, staat als een huis.
  • Dat Geurti zou sterven aan leukemie, zagen zijn ouders als de straf van God. Dokter K. liet de jongen zo vaak als mogelijk aan de zwaarmoedigheid ontsnappen door hem mee op stap te nemen. Een inspirerend verhaal over palliatieve zorg.
  • Patiënten met het pijnsyndroom CRPS-1 genezen met de Macedonische methode. Deze behandeling negeert de pijn en is gericht op functieherstel. Wat zegt dit over het ziektebeeld?
  • Borstprothesen met siliconenvulling leiden vaak tot gezondheidsproblemen en alle maatregelen hiertegen zijn toe te juichen. Maar er zijn ook implantaten die géén klachten geven: de hydrogelprothesen.
  • Een islamitische vrouw is ernstig ziek en niet-aanspreekbaar. Haar zoon verzet zich om godsdienstige redenen tegen het toedienen van morfine. Wat te doen?
  • Verzamelwoede werd lang geschaard onder de obsessieve compulsieve stoornissen. Dat blijkt maar deels te kloppen. De aandoening kan ook op zichzelf staan of samenhangen met ADHD. Ggz-instelling Altrecht experimenteert al met methylfenidaat.
  • Goed blijven eten valt niet altijd mee voor kankerpatiënten. Tijdens de behandeling kunnen deficiënties ontstaan, zelfs als er sprake is van overgewicht. In een nieuwe multidisciplinaire richtlijn is vastgelegd waar artsen op moeten letten.
  • Concurrentie is fnuikend voor de kwaliteit en betaalbaarheid van de zorg. De drang om omzet te halen leidt juist tot meer patiënten en ziektebeelden, en dus tot hogere kosten. Lumpsumfinanciering zou veel beter zijn.
  • De vrouwen die waarschuwen voor de feminisering van de geneeskunde, koppelen de opmars van hun seksegenoten schaamteloos aan verlies van aanzien van het vak. Verbijsterende zelfdiscriminatie. Mireille Oud
  • Ziekenhuizen moeten winst kunnen uitkeren, wil het kabinet. Het zou de kwaliteit van zorg ten goede komen. Economen en bestuurders reageren welwillend, maar medisch specialisten voelen er niets voor.
  • De werktijd van een zorgprofessional gaat op aan het primaire proces, het scheppen van voorwaarden en activiteiten die inspiratie geven.
  • Om faillissement te voorkomen, moest het Zeeuwse Admiraal de Ruyter Ziekenhuis eind 2010 ingrijpend bezuinigen. Het management besloot dokters en afdelingshoofden daarbij het voortouw te geven. Dat pakt goed uit.
  • De KNMG, Verenso en de Gezondheidsraad menen dat Alzheimerpatiënten niet ernstig lijden, omdat zij geen besef van hun situatie hebben. Hun algehele desoriëntatie, paniek en wrok zijn echter wel degelijk als leed op te vatten.
  • De patiënt wordt wel steeds mondiger, maar dat wil niet zeggen dat hij ook verstand van zaken heeft. Daar moet door coaching verbetering in komen.
  • De veiligheid van pijnstiller metamizol is in grote studies aangetoond, maar toch heeft het middel in ons land een slechte naam. Terwijl het qua bijwerkingen vergelijkbaar is met paracetamol en bovendien net zo goedkoop.
  • In het Duitse Kinzigtal werkt men met één budget voor zowel eerste- als tweedelijnszorg. Dat werkt kostenbesparend en gezondheidsbevorderend.
  • Een eigen bijdrage voor behandelingen in de geestelijke gezondheidszorg pakt desastreus uit voor een groep zwangeren in achterstandssituaties. De POP-poli die deze kwetsbare groep moet bijstaan, dreigt teloor te gaan.
  • Van de 32 huisartsen in het Drentse Hoogeveen zijn er zes niet bereid mee te werken aan euthanasie. Daar hebben ze gezamenlijk echter een werkbare afspraak over gemaakt.
  • Concentratie van oncologische zorg mag zich niet beperken tot zeldzame, complexe tumoren. Ook de behandeling van veelvoorkomende kankers is namelijk ingewikkeld.
  • Veel dermatologen beschouwen kaalheid niet als een ziekte. Maar de ziektelast wordt onderschat en er is een werkzaam middel.
  • Ook al stemt een patiënt in met een tv-opname, dan nog heeft de arts zijn eigen verantwoordelijkheid. Amusementsprogramma’s dienen de geneeskunde niet. De KNMG zou haar leden moeten adviseren niet aan deze programma’s mee te werken.
  • Er hangt een stevig prijskaartje aan de diabeteszorg. Integrale bekostiging zou een goede optie zijn om deze zorg te verbeteren en tegelijk betaalbaar te houden. Maar een analyse van Achmea wijst uit dat dat een misvatting is.
  • Als een SCEN-arts niet volwaardig kan communiceren met de patiënt, is euthanasie ongeoorloofd. Dat vindt de KNMG, die daarmee de professionele norm scherper stelt dan de wet.
  • Anca Ansink is de nieuwe hoofdinspecteur curatieve gezondheidszorg. Hoewel de IGZ flink onder vuur ligt, laat Ansink zich niet ontmoedigen. ‘We zijn heel hard bezig met een professionalisering van de organisatie.’
  • Is het verantwoord om euthanasie te plegen bij een demente patiënt die hiertoe een schriftelijke verklaring heeft opgesteld? Betrokken professionals over de waarde van de wilsverklaring.
  • De goodwillvergoeding vormt tegenwoordig een lastige hindernis voor toetreding tot een maatschap. De financiële structuur van een vrije praktijk is onduidelijk geworden en de banken financieren maar moeizaam. Er bestaat echter een regeling zonder deze obstakels.
  • Wijnvlekken gaan vaak vanzelf weg, maar lang niet altijd. Ze kunnen levensveranderend en soms zelfs levensbedreigend zijn. Het gebruikelijke afwachtende beleid is daarom niet te verdedigen, zeker niet nu er een effectieve behandeling is.
  • Robotchirurgie om een prostatectomie uit te voeren vindt geen genade in de ogen van de zorgverzekeraars. Te duur, vinden zij. Maar daarmee zien zij enkele belangrijke argumenten vóór deze techniek over het hoofd. Met een aanvulling van robotchirurg Jean-Paul van Basten.
  • Waarom bieden artsen hun patiënten interventies aan waarvoor ze zelf niet zouden kiezen bij hun eigen levenseinde? ‘Meer’ is niet altijd beter. Maar blijkbaar is het lastig om die boodschap over te brengen.
  • De uitspraken van neurochirurg Kees Tulleken over de gezondheidstoestand van prins Friso deden veel stof opwaaien. MC legt zijn handelen langs de tuchtrechtelijke meetlat.
  • Medisch Contact liep een dag mee op de afdeling Chirurgie van het Meander Medisch Centrum. Minilaparoscopie, robotchirurgie, de operatietechnieken worden steeds geavanceerder. ‘De uitdaging is om voor iedere patiënt de meest geschikte techniek te vinden.’
  • Patiënten en zorgverzekeraars verwachten steeds vaker waar voor hun geld, en het is voor ziekenhuizen dan ook van essentieel belang om een aantoonbaar goede prijs-kwaliteitverhouding te realiseren. Dat maakt, zeker bij complexe ziekenhuiszorg, samenwerking tussen zorgprofessionals van verschillende specialismen noodzakelijk.
  • De zorg kan op het gebied van veiligheid veel leren van de industrie. Voor wie meent dat een ziekenhuis onvergelijkbaar anders is, zijn hier vijf aandachtspunten voor de vertaalslag.
  • Onnodig veel mensen gaan dood aan chronische virale hepatitis, terwijl effectieve behandeling mogelijk is. Zowel professionals als patiënten onderkennen het probleem onvoldoende. Het Nationaal Hepatitis Centrum werkt aan een bewustwordingsproject.
  • Het Eindhovense Catharina-ziekenhuis zet een allesomvattend veiligheidssysteem in om de kans op medicatiefouten tot een minimum te beperken.
  • Niet alleen bij de Oranjes, maar ook bij artsen zijn extreme buitensporten populair. Slechts weinig sporters realiseren zich echter het belang van goede medische voorbereiding. Outdoor Medicine, een initiatief van zes jonge artsen, wil daar wat aan doen.
  • Met de concentratie van zorg zal de aios naar meer ziekenhuizen moeten om hetzelfde te leren. Des te belangrijker is het om alleen dat in het curriculum op te nemen ‘wat voor de aios werkelijk van belang is’.
  • Veel doelmatig onderzoek komt niet van de grond. Onder andere omdat de onderwerpkeuze te vaak wordt bepaald door de belangen van de industrie en niet door vragen die ertoe doen.
  • Artsen ervaren euthanasie als een bijzonder indringende handeling. Toch gebeurt het steeds vaker. Vreemd, want er is een alternatief dat veel minder belastend is.
  • Zorgverzekeraar Achmea neemt een fysiotherapeut eerst de maat om te bezien of en wat voor contract er wordt aangeboden. Voor huisartsen streeft Achmea daar ook naar, maar het ontbreekt nog aan criteria om de kwaliteit van die zorg objectief vast te stellen.
  • In de laatste aflevering van de serie over disfunctioneren een interview met psychiater Bert Busard. Hij blikt terug op een slepend conflict dat hem uiteindelijk zijn baan kostte. ‘Ik hoop dat artsen en bestuurders er lering uit kunnen trekken.’
  • Medisch specialisten kunnen via richtlijnen en protocollen de kosten van de zorg bewaken. Dat is een van de doelen die Frank de Grave – nu ruim een jaar voorzitter van de Orde – voor ogen heeft.
  • Er valt fors te besparen op de zorgkosten als alle diagnostiek wordt uitbesteed aan zelfstandige diagnostische centra, opperde adviesbureau Plexus. Helaas is dat een kortzichtig idee dat veel neveneffecten buiten beschouwing laat.
  • Als een onderzoek naar een disfunctionerende arts onzorgvuldig is voorbereid of slecht wordt uitgevoerd, kan dat tot een situatie leiden waarin alle betrokken partijen schade oplopen. Hoe kun je een dergelijk debacle voorkomen?
  • Ouders van kinderen met cf zijn enthousiast over de webuitzendingen van het Sophia Kinderziekenhuis Rotterdam. Bij pubers slaat de web-tv minder aan.
  • Een arts die zelf een hormoonresistente vorm van prostaatkanker heeft, merkt aan den lijve hoe belangrijk het is om je actief te bemoeien met de regie over de zorg die je nodig hebt.
  • Marjolein van Eykelen oordeelt als officier van justitie of medische zaken door de beugel kunnen. Nogal eens veroorzaakt haar toetsende werk spanningen bij dokters.
  • In de geneeskundeopleiding moet meer expliciete aandacht komen voor de competentie ‘samenwerken’. In Groningen zijn ze al zover.
  • Alleen een heel domme bioterrorist zou een vogelgriepvirus gebruiken om de wereldbevolking te besmetten, zegt prof. Ron Fouchier. Toch moet zijn onderzoek naar H5N1 deels geheim blijven.
  • Schaatsongevallen komen in verhouding veel vaker voor dan andere sportblessures. En hoofdhersenletsel maakt daar een belangrijk deel van uit. Een helm op de ijsbaan is eigenlijk onmisbaar.
  • Nederlanders houden niet van zielig doen en hebben een haast analytische houding tegenover ziekte. Dat viel Kristien Hemmerechts op tijdens haar ‘stage’ op de afdeling Hematologie van het VUmc. Een dubbelinterview met de Vlaamse auteur en hematoloog Peter Huijgens.
  • Samenwerken met dokter X was problematisch, en ook medisch-inhoudelijk ging hij geregeld de mist in. Na wat mislukte verbeteracties stelde het stafbestuur van de Isala klinieken de functioneringsvraag. Een leerzame casus.
  • Het is inmiddels algemeen bekend dat je pijnloos kunt sterven met helium. Over hoe dat precies moet, heeft ouderenpsychiater Boudewijn Chabot een film gemaakt.
  • Het ging al geruime tijd niet goed met Achmea Vitale. Toch komt de verkoop aan een concurrent als een schok voor de bedrijfsartsen die er werken. Ze maken zich grote zorgen over de toekomst.
  • Gespecialiseerde klinieken profiteren van de wet van de grote getallen, maar zijn niet goed toegerust voor ingewikkelde patiënten. Met een innovatieve benadering benut het Elisabeth ziekenhuis de voordelen van specialisatie en worden de nadelen vermeden.
  • In Israël zijn artsen betrokken bij het folteren van gedetineerden uit de bezette gebieden. De Israëlische wet legitimeert dit, met een beroep op de ‘nationale veiligheid’. Artsenorganisaties zouden hiertegen in het geweer moeten komen. (Met een reactie van de KNMG.)
  • Dat gebrekkige medische dossiers riskant zijn, is bekend. Maar hoe weet je of dat wat erin staat compleet is? In de regio Twente wordt gewerkt met een EPD-scan, die de huisartspraktijk bewust maakt van wat er niet staat.
  • De verkoop en toepassing van onveilige borstimplantaten moet definitief van de baan zijn. Maar dan zal de overheid zich niet afzijdig kunnen houden. Maatregelen zonder wettelijke grondslag raken snel in onbruik.
  • Een deel van de kankerpatiënten met pijnlijke botmetastasen is niet geholpen met conventionele radiotherapie. Het UMC Utrecht behandelt deze mensen sinds kort met ultrageluid.
  • Zorgconcentratie lijkt vooralsnog geen personele gevolgen te hebben. Specialisten moeten soms wat verder reizen voor een ochtend opereren, maar hun baan zijn ze niet kwijt. Nog niet.
  • In een sterke maatschap mogen geschillen bestaan en worden goed opgelost. Veel destructiever is onderhuidse spanning waar niets mee wordt gedaan. Tips voor goede conflicthantering.
  • Er is steeds meer behoefte aan Steun en Consultatie bij Euthanasie. De tijd dat een huisarts of specialist dit SCEN-werk naast zijn gewone werk kon doen, is voorbij.
  • Medisch Contact liep mee met twee SCEN-artsen tijdens hun dienst in de regio Utrecht. Patiënten in de laatste fase van hun leven blijken opmerkelijk openhartig tegen een voor hen onbekende dokter. ‘Je komt in een halve minuut tot de kern.’
  • Eigen gewin van de fabrikant heeft alleen al in Nederland zo’n veertienhonderd vrouwen met een borstprothese zwaar gedupeerd. Daar moeten we van leren. Track-and-trace is het allerbelangrijkste.
  • Ook de medicus ontkomt er niet aan zijn eigen vitaliteit ter hand te nemen: de werklast is de laatste jaren alleen maar toegenomen en dat gaat de komende jaren door.
  • Huisartsen zijn niet gewend om disfunctionerende collega’s op hun gedrag aan te spreken. En dat terwijl er wel een collectieve verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van zorg bestaat. Een nieuw modelprotocol helpt huisartsen op weg. Swanehilde Kooij en Wim Verstappen
  • Toen het aantal aiossen verminderde van zeven naar twee, besloot de Amalia Kinderkliniek de hiaten op te vullen met verpleegkundig specialisten. Zij kunnen meer taken aan en staan borg voor een grotere continuïteit. Ook financieel blijkt de switch voordelig.
  • Het is nog niet zo gemakkelijk te bepalen wanneer je de behandeling van een hoogbejaarde patiënt moet staken. Dat zeggen specialisten in reactie op beschuldigingen van overbehandeling. ‘Sommige mensen van 90 zijn nog kraakhelder.’
  • Sinds artsen in opleiding tot specialist niet langer dan 48 uur per week mogen werken, is er minder tijd voor het ‘beschouwende’ element in de opleiding. Dat doet hun inzicht in complexe aandoeningen geen goed.
  • De miljoenenboete die de NMa oplegde aan de LHV roept veel weerstand op. Maar ook vragen. Hoe zit het eigenlijk precies met dat vestigingsbeleid en hoe kan het dat het mededingingsrecht van toepassing is op een artsenorganisatie?
  • Permanent afhankelijk van beademing betekent permanent afhankelijk van zorgverlening. Want het kan zomaar misgaan. Een veldnorm, ontwikkeld mede op instigatie van de inspectie, gaat daarom meer veiligheid inbouwen.
  • Een slachtoffer van een verkrachting krijgt met veel, los van elkaar opererende hulpverleners te maken. Het Centrum Seksueel Geweld coördineert dat hulpaanbod. ‘Wij maken een cirkel van hulpverleners om het slachtoffer heen.’
  • De toenemende belangstelling voor ‘complementaire’ behandelwijzen bracht ZonMw ertoe de wetenschappelijke onderbouwing ervan onder de loep te nemen. Een zinloze exercitie, vindt de Vereniging tegen de Kwakzalverij.
  • Om te bezuinigen op de kosten van de gezondheidszorg moet de dermatoloog op het blote oog beoordelen in welke mate iemand leidt aan varices. Een besparing die uiteindelijk juist meer geld kost.
  • De vraag naar artsen neemt nog steeds toe. Ondanks de plannen om te snijden in de SEH-capaciteit, is er nog veel behoefte aan SEH-artsen.
  • De onprofessionele manier waarop de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) de zaak rond baby Jelmer heeft afgewikkeld, is exemplarisch voor de werkwijze van de toezichthouder. Dat zegt de nationale ombudsman Alex Brenninkmeijer.
  • Wie beslist over medische behandelingen als een patiënt daar zelf niet meer toe in staat is? Voor velen is het een schrikbeeld dat artsen handelingen gaan uitvoeren, of nalaten, die zij nooit hadden gewild. Het levenstestament biedt uitkomst voor patiënt én arts.
  • Opnieuw gaat de Nederlandse Zorgautoriteit onderzoek doen naar de kosten die gepaard gaan met huisartsenzorg. Dit onderzoek ligt ten grondslag aan de tarieven. De huisartsen maken bezwaar.
  • Uit gezondheidsoogpunt geniet borstvoeding de voorkeur boven flesvoeding. De beleidsdoelen voor lactatie worden echter bij lange na niet gehaald. Een van de redenen daarvoor is de beperkte kennis die artsen hebben over de behandelopties bij lactatieproblemen.
  • Na een carrière bij de televisie besloot Lisa Sanders arts te worden. Haar medische column in The New York Times was de inspiratiebron voor de tv-serie over dr. House, de eigenwijze betweter. In haar boek pleit ze er juist voor om naar de patiënt te luisteren.

Canon geneeskunde

Canon geneeskunde in Nederland

Ook de geneeskunde kan niet zonder.

Bekijk de canon van de geneeskunde in Nederland.

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd