U bent nu hier:

Olympische dokters

Meer dan negentig Nederlandse artsen en geneeskundestudenten hebben sinds 1900 deelgenomen aan de Olympische Spelen. Lees Meer

Nieuwste column

    Meevoelend

    Meevoelend  |  Het verpleeghuis betekent niet altijd kommer en kwel, maar de coassistent die deze week meeloopt hoort mij wel erg vaak zeggen: ‘zielig hè’ of ‘triest eigenlijk’ of ‘beetje hopeloos dit’ en aan het eind van de dag is ze zo overvoerd met ellende dat ze zich hardop afvraagt hoe ik het volhoud. »»
    Reacties: 1 reactie


Tuchtzaak

    Het gevaar van het eigen gelijk

     |  Dit item is beschikbaar als u bent ingelogd.
    Inloggen
     | Een uroloog wantrouwt de uitslag van pathologisch onderzoek bij een prostaatkankerpatiënt. Hij vraagt geen revisie aan, maar houdt vast aan zijn eigen diagnose. Waardoor de dood als een volslagen verrassing komt voor de patiënt en zijn vrouw.    


Webshop

                                               

Ga naar de shop »»

‘Bedrijfsartsen kijken te weinig naar gedrag’

Publicatie Nr. 49 - 09 december 2011
Jaargang 2011
Rubriek Brieven
Auteur Roel Melchers
Pagina's 3057-3058

Dolf Algra onderscheidt drie soorten bedrijfsartsen: de clinici (200), organisatiegerichte bedrijfsartsen (150) en verzuim-bedrijfsartsen. Het grootste deel van de ruim 2000 bedrijfsartsen is dus momenteel een verzuim-bedrijfsarts (MC 42/2011: 2570).

Zij werken met verzuim en wel op een repressieve manier. Bij verzuim moet de bedrijfsarts de legitimiteit ervan bepalen: is er inderdaad een ziekte die de werknemer verhindert zijn werk te doen?

Deze bedrijfsarts lijkt in veel opzichten op de verzekeringsarts. De verzekeringsarts beoordeelt in het kader van de sociale vezekeringswetgeving en de bedrijfsarts in het kader van het arbeidsrecht.

Algra stelt dat zo’n verzuim-bedrijfsarts zich bezighoudt met beoordelen, begeleiden en behandelen. Maar... dat kan nooit allemaal door een bedrijfsarts worden gedaan, want het noodzakelijke vertrouwen voor begeleiding en behandeling wordt tenietgedaan door de vermeende strengheid van de repressieve beoordeling.

Een voorbeeld. Stel ik acht het verzuim inderdaad door een ziekte verklaard. En vanuit mijn deskundigheid vind ik dat de werknemer zich onder behandeling van een psycholoog moet stellen. Als de werknemer dat niet doet, heb ik een probleem. Vanuit mijn oordelende primaat moet ik stellen dat de werknemer niet meewerkt aan zijn herstel.

En dat heeft consequenties. Bijvoorbeeld voor de loondoorbetaling. Maar ik mag de werknemer niet met dit oordeel verrassen. Bij de verwijzing moet ik dus stellen: ‘Ik wil dat u zich onder behandeling stelt van een psycholoog. Als u dat binnen twee weken niet gedaan hebt, zal ik dit duiden als niet meewerken aan uw herstel. Daar kan de werkgever een sanctie op stellen’. Het zal duidelijk zijn: de combinatie van beoordelen en begeleiden is onmogelijk.

Roel Melchers, bedrijfsarts in Houten

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Brieven | Columns | Gezien | Praktijkperikel | Scoop

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd