Olympische dokters
Meer dan negentig Nederlandse artsen en geneeskundestudenten hebben sinds 1900 deelgenomen aan de Olympische Spelen. Lees Meer
Nieuwste column
Meevoelend
23-05-2012 |
Het verpleeghuis betekent niet altijd kommer en kwel, maar de coassistent die deze week meeloopt hoort mij wel erg vaak zeggen: ‘zielig hè’ of ‘triest eigenlijk’ of ‘beetje hopeloos dit’ en aan het eind van de dag is ze zo overvoerd met ellende dat ze zich hardop afvraagt hoe ik het volhoud. »»
Reacties: 1 reactie
Tuchtzaak
Het gevaar van het eigen gelijk
22-05-2012 |
Dit item is beschikbaar als u bent ingelogd.
Inloggen
| Een uroloog wantrouwt de uitslag van pathologisch onderzoek bij een prostaatkankerpatiënt. Hij vraagt geen revisie aan, maar houdt vast aan zijn eigen diagnose. Waardoor de dood als een volslagen verrassing komt voor de patiënt en zijn vrouw.
Voor patiënt is huisarts nog steeds de spil (3)
| Publicatie | Nr. 01 - 03 januari 2012 |
|---|---|
| Jaargang | 2012 |
| Rubriek | Brieven |
| Auteur | Karin Kluijtmans |
| Pagina's | 55 |
Onze voorzitter sprak tijdens het NHG-congres (MC 47/2011: 2908). Hij deelde zijn bespiegelingen mee, die hij zittend in de trein tegenover een vrouwelijke collega had en niet met haar besprak. Hij vroeg zich af of deze vrouwelijke collega de palliatieve zorg wel kon waarborgen. Allerlei vooronderstellingen passeerden de revue, zoals fulltime of parttime werken, beschikbaarheid buiten kantooruren. Waar moet dit heen?
Zelf bevind ik me op een tweesprong in mijn loopbaan na vijftien jaar lang vier dagen per week praktijkhoudend huisarts te zijn geweest (een dag per week was ik vrij, mits er geen administratie, dienst, werkgroep of palliatieve zorg was). Overigens werk ik met drie manlijke en vijf vrouwelijke collega’s in een gezondheidscentrum en zijn wij allen een dag per week afwezig. Vanaf januari ga ik twee dagen per week als docent aan de huisartsenopleiding werken en houd dan slechts twee dagen per week over als praktiserend huisarts – een behoorlijk dilemma, dat onderken ik. Ja inderdaad, de mens is wat dubbel. En hoe nu verder? Wat te denken over de wellicht fulltime werkende huisartsen, maar met bestuursfuncties, onderwijsfuncties, onderzoeksfuncties? Zelf ben ik er een groot voorstander van dat het merendeel van deze functies wordt bekleed door praktiserende huisartsen. Maar deze functies behelzen veel meer dan vroeger, er worden grote samenwerkingsverbanden en zorggroepen bestuurd, de huisartsenopleiding is steeds uitgebreider et cetera.
Graag zou ik wat meer visie zien van onze voorzitter op al deze zaken en minder bespiegelingen en vooronderstellingen, die alleen het vrouwelijke deel van de huisartsen betreffen.
Karin Kluijtmans, huisarts, Utrecht
Ziet u geen reactieformulier? Reacties. (1)
"Wat jammer dat Arno Timmermans in plaats van in stilte de toekomst van het huisartsenvak te overpeinzen zijn vrouwelijke collega tegenover zich geen deelgenoot heeft gemaakt. Ongetwijfeld had dit een goed gesprek opgeleverd. Toine Lagro (NtvG, 2008) heeft aangetoond dat vrouwelijke artsen beter luisteren naar hun patiënten, dus de kans is groot dat ze ook goed luisteren naar een oudere mannelijke collega. In een gesprek had Arno Timmermans misschien af kunnen stappen van foute vooronderstellingen en vooroordelen over de gelukkig groeiende groep vrouwelijke collega'.
De huidige generatie dokters wil gezin en werk kunnen combineren, niet alleen vrouwen, ook mannen. En volgens mij gaat het niet zozeer om parttime werken maar om flexibel werken om zo alle ballen in de lucht te houden.
Ik denk dat deze generatie ook weet dat het artsenvak niet alleen van 9-17 uit te oefenen is. Ik werk 2 dagen als huisarts en 2,5 dag als beleidsadviseur en oja, ben daarnaast voorzitter van de Vereniging van Nederlandse Vrouwelijke Artsen, moeder van 3 kinderen onder de 10 en partner van een medisch specialist.
En ja, ik kan terminale zorg leveren. Terminale patienten en hun familieleden hebben mijn mobiele nummer en ook mijn mailadres.Daarnaast draag ik zo goed mogelijk over aan mijn collega's overdag en in de ANW over de gemaakte afspraken. Communicatie dus, niet stil kniezen en peinzen dus. En ja, soms betekent het zorgen voor een terminale patient dat ik alles om moet gooien maar dat kan. Ik hoop dat Arno Timmermans ook goed geluisterd heeft naar Richard Roberts, voorzitter van de WONCA die in december jl. in Nederland was. Hij betoogde dat we flexibel en inventief moeten zijn in onze bereikbaarheid en aanwezigheid. Ik heb me hierdoor gesteund en erkend gevoeld.
Ik wens Arno Timmermans in 2012 toe dat hij niet teveel piekert maar gaat praten met jonge collega's, vrouw en man, om samen na te denken over de toekomst van de huisartsenzorg. "
Brieven | Columns | Gezien | Praktijkperikel | Scoop
Best gewaardeerde docs
Profielen Dick Swaab, Henk Barendregt & Frans de Waal
08-02-2011 |
Nooit eerder was er, ook bij het grote publiek, zo veel belangstelling voor de werking van de hersenen. »»
Reacties: Plaats een reactie
De Echte Coassistent
16-03-2011 |
De televisiereeks De Echte Coassistent volgt zes studenten geneeskunde tijdens hun coschappen in het Deventer Ziekenhuis. »»
Reacties: Plaats een reactie
Best gewaardeerde films
Film: Intouchables - Olivier Nakache, Eric Toledano
24-04-2012 |
Subliem acteerwerk in Intouchables, een op feiten gebaseerde film die bijna twintig miljoen Fransen naar de bioscoop trok. »»
Reacties: 2 reacties
Film: De goede dood - Wannie de Wijn
22-02-2012 |
‘Ik heb niks te maken met de dood. De dood is van jullie. Het sterven is van mij.’
Het klinkt hard, maar het komt er wel op neer voor de familie en vrienden van de ongeneeslijk zieke Bernhard, die besloten heeft om te sterven. »»
Reacties: Plaats een reactie
