U bent nu hier:

Coassistent in Argentinië - Huishoudfolie op de wond

Publicatie Nr. 03 - 21 januari 2010
Jaargang 2010
Rubriek Over de grens
Auteur Michiel C.E. van Leeuwen
Pagina's 110-111
Het Hospital de Quemados in het centrum van Buenos Aires behandelt dagelijks driehonderd patiënten. beeld: auteur Het Hospital de Quemados in het centrum van Buenos Aires behandelt dagelijks driehonderd patiënten. beeld: auteur

Met een bewegende kartonnen doos in onze handen proberen de professor en ik ongemerkt één van de lege vleugels van het Hospital de Quemados binnen te lopen. Hier heeft dr. Drago een kamertje dat dienstdoet als laboratorium. Ons doel vandaag is om beenmerg te verkrijgen uit de pijpbeenderen van het konijn dat inmiddels op een tafel is vastgebonden.

Tijdens de operatie worden wij gestoord door vallend puin veroorzaakt door borende bouwvakkers in het belendende pand en voorbijlopende nieuwsgierige schoonmakers. Na afloop wordt het inmiddels overleden proefkonijn niet weggegooid maar gedoneerd aan één van de daklozen buiten het ziekenhuis.

Deze opmerkelijke ochtend was één van de ervaringen die ik tijdens een werkbezoek aan het brandwondenziekenhuis van Buenos Aires heb opgedaan. Na mijn onderzoeksstage op de brandwondenafdeling in het Rode Kruis Ziekenhuis te Beverwijk onderzocht ik of het mogelijk was om mijn verblijf in Zuid-Amerika te combineren met een werkbezoek op het gebied van brandwondengeneeskunde.

Na onderzoek op PubMed bleek dat prof. dr. E. Mansilla en plastich chirurg H. Drago als enigen in Zuid-Amerika onderzoek publiceren op het gebied van dermale substituten. Na e-mailcontact werd ik uitgenodigd voor een werkbezoek.

Het Hospital de Quemados is een groot ziekenhuis in het centrum van Buenos Aires en behandelt dagelijks driehonderd patiënten.

’s Ochtends vroeg verzamelen de chirurgen zich in een café tegenover het ziekenuis waar ze café con leche en medial lunes (croissants) nuttigen. Aangekomen in het ziekenhuis valt de ontspannen sfeer onder het personeel op. Zo begroeten alle dokters, verpleegkundigenen en overig personeelsleden elkaar, indien bekend, met een kus zoals gewoon is in Argentinië.

In het land bestaan twee soorten gezondheidszorg: de publieke en de private. De privéziekenhuizen zijn minstens zo geavanceerd als de onze en kunnen alleen door verzekerden worden bezocht. Bij de publieke ziekenhuizen is de situatie echter heel anders. Deze worden betaald door de staat en vooral bezocht door onverzekerden. Het gevolg is dat de kwaliteit van deze klinieken erg kan verschillen.

Ook in het Hospital de Quemados zijn de inkomsten beperkt. Moderne producten om brandwonden te behandelen, zoals dermale substituten als Integra of Matriderm, zijn dan ook niet denkbaar. Het komt in de meeste gevallen aan op doorzettingsvermogen en creativiteit van de medici. Desondanks wordt het ziekenhuis beschouwd als één van de beste brandwondencentra en lopen er uiterst kundige dokters rond. Reden hiervoor is dat veel medici, ondanks het lage loon, ervoor kiezen om een gedeelte van de week werkzaam te zijn in het brandwondencentrum. Daarnaast zijn zij een aantal dagen werkzaam in privéziekenhuizen. Hun inkomen daar hebben ze nodig om te kunnen rondkomen.

Twintig jaar geleden zijn Mansilla en Drago het zogeheten Dermaproject gestart.1 In dit project hebben zij hun eigen producten ontwikkeld. Door hun werk zijn moderne technieken om brandwonden te behandelen beschikbaar gekomen voor de publieke sector in Argentinië. Zo hebben zij hun eigen dermaal substituut ontwikkeld en de zogeheten ‘film’: gesteriliseerd magnetronfolie dat dient als wondbedekker. Rondom het Hospital de Quemados kun je menig patiënt met deze film zien rondlopen.

Argentijnse specialisten hebben ontdekt dat gesteriliseerd magnetronfolie geschikt is als wondbedekker. beeld: auteur Argentijnse specialisten hebben ontdekt dat gesteriliseerd magnetronfolie geschikt is als wondbedekker. beeld: auteur

Deze producten worden nu al langere tijd met succes toegepast. Door de lage productiekosten kan iedere patiënt hiermee worden behandeld – een luxe die zelfs in Nederlandse brandwondencentra niet vanzelfsprekend is vanwege de hoge prijs van dermale substituten.

Vijf jaar geleden heeft professor Mansilla het Laboratorio de Ingenierria Tisular, Medicina Regenerativa y Terapias celulares del CUCAIBA in La Plata opgezet. Het doel is om in de toekomst een kadaverbank op te richten waar substituten worden ontwikkeld in combinatie met stamcellen en nanotechnologie. In samenwerking met de universiteit van Illinois in Chicago worden nanotechnologie en mesenchymale stamcellen gecombineerd met het dermale substituut en de film. Een uniek idee, dat nog nergens ter wereld wordt toegepast. Tevens zal binnenkort de eerste trial met gebruik van dermale substituten in combinatie met stamcellen van start gaan.3

Zoals het begin van dit verhaal al duidelijk maakte, gaat wetenschappelijk onderzoek in Argentinië niet altijd zoals wij het gewend zijn. Door gebrek aan protocollen of ethische richtlijnen is improvisatie vereist en staat het onderzoek wat dat betreft in de kinderschoenen. Daarnaast loopt men veel vertraging op door geldgebrek en corruptie. Maar met veel passie en doorzettingsvermogen van individuen wordt stap voor stap een begin gemaakt met het doen van goed, ethisch en wetenschappelijk onderbouwd onderzoek.

Argentinie is een land met veel ambitie. Er wordt verbeten gestreden om moderne technieken óók voor de allerarmsten beschikbaar te hebben én tegelijktertijd tracht men voorloper te zijn op het gebied van deze zelfde producten om mee te doen met de westerse wereld.

Michiel C.E. van Leeuwen,
coassistent Vumc

Referenties:

1. Mansilla E, Drago H, Sturla F. The Derma Project: present and future possibilities of skin procurement for the treatment of large burns in Argentina, Tissue Engineering and the Cadaver Skin Bank. Transplant Proc. 2001; 33 (1-2): 637-9.

2. http://www.cucaiba.gba.gov.ar/ingenieria.htm.

3. Mansilla E, Drago H, Sturla F. Matrix superhighways configurations: new concepts for complex organ regeneration. Transplant Proc. 2007; 39 (7): 2431-3.

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

 | Overzichtspagina Over de grens |

    04-05 | | Museum Jan van der Togt

    Tentoonstelling: Under Construction - Joop Rubens en Refat Karim

    Tentoonstelling: Under Construction - Joop Rubens en Refat Karim

    Op de tentoonstelling Under Construction in het Museum Jan van der Togt staat de huid centraal. »»


    17-04 | | Museum Boerhaave

    Het gewichtige lichaam - Boerhaave museum

    Het gewichtige lichaam - Boerhaave museum

    Een tentoonstelling over de omgang van de mens met zijn uiterlijk. »»


    17-04 | | Het Dolhuys - Haarlem

    Tentoonstelling: Verborgen schoonheid uit Japan - Het Dolhuys

    Tentoonstelling: Verborgen schoonheid uit Japan - Het Dolhuys

    »»


Meer Uittips »»

Nieuwste column

    Meevoelend

    Meevoelend  |  Het verpleeghuis betekent niet altijd kommer en kwel, maar de coassistent die deze week meeloopt hoort mij wel erg vaak zeggen: ‘zielig hè’ of ‘triest eigenlijk’ of ‘beetje hopeloos dit’ en aan het eind van de dag is ze zo overvoerd met ellende dat ze zich hardop afvraagt hoe ik het volhoud. »»
    Reacties: 1 reactie


Canon geneeskunde

Canon geneeskunde in Nederland

Ook de geneeskunde kan niet zonder.

Bekijk de canon van de geneeskunde in Nederland.

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd