U bent nu hier:

Fotograaf in Bhutan - Bruto Nationaal Geluk

Publicatie Nr. 10 - 11 maart 2010
Jaargang 2010
Rubriek Over de grens
Auteur Roel Burgler
Pagina's 435-437

Bhutan, land van de donderende draak, boeddhistisch koninkrijkje verscholen tussen de hoge Himalaya’s, is lang van de buitenwereld afgesloten geweest. Tien jaar geleden pas kreeg het televisie en internet, mobiele telefonie is van nog recentere datum.

Tijdens mijn eerste bezoek, tien jaar geleden, ben ik door een, hoogstwaarschijnlijk met rabiës besmette, hond gebeten. Het enige ziekenhuis in de hoofdstad, niet veel meer dan een houten gebouw, beschikte over antiserum. Ik ben zelden zo opgelucht geweest. Bovendien was de dienstdoende arts uitermate vriendelijk, en hoefde ik niets te betalen. Gezondheidszorg is gratis in Bhutan, ook voor buitenlanders.

Veel patiënten wachten op hun beurt Veel patiënten wachten op hun beurt

Inmiddels is dit Jigme Dorji Wangchuck ziekenhuis, genoemd naar de derde koning, opgewaardeerd tot nationaal verwijs- en academisch ziekenhuis, is er een groot nieuw stenen gebouw bijgekomen met 350 bedden, het dubbele van voorheen, en staat er alweer een nog nieuwer gebouw naast. Het oogt professioneel en modern, alle administratie en de medische dossiers worden met de computer gedaan, er zijn CT- en MRI-scanners, en een heuse fysiotherapieafdeling met moderne apparaten. Er is een gratis opvangtehuis voor arme mensen van buiten de stad die naar het ziekenhuis moeten.

Een oude man met pet op aan het infuus in bed op zaal; zijn vrouw zet spullen op zijn kastje. Een oude man met pet op aan het infuus in bed op zaal; zijn vrouw zet spullen op zijn kastje.

Hoewel de overheid Bruto Nationaal Geluk als leidraad hanteert, in plaats van de westerse nadruk op het materiële bruto nationaal product, vrijwaart dat de samenleving niet van gewone wereldse narigheid. ‘Leverziekte als gevolg van alcoholmisbruik’, vertelt voorlichter Tashi Kunsel, ‘is een belangrijke doodsoorzaak de laatste jaren. Verder krijgen we iedere dag vier tot tien gevallen van huiselijk geweld tegen vrouwen.’ In het rijtje veel voorkomende ziektes als dysenterie, huid- en worminfecties, malaria, zwangerschaps- en kinderziektes, en zweren van de slokdarm, maag en darmen (wat gerelateerd zou zijn aan de grote hoeveelheid hete pepers die de Bhutanesen verorberen), vind je ook de seksueel overdraagbare aandoeningen.

Medisch student behandelt wond van een oude vrouw onder toeziend oog van een ervaren verpleegkundige. Medisch student behandelt wond van een oude vrouw onder toeziend oog van een ervaren verpleegkundige.
Een arts maakt een echo van een jongetje. Een arts maakt een echo van een jongetje.
Een arts onderzoekt een monnik. Een arts onderzoekt een monnik.
Een arts-assistent van een oogafdeling neemt een oogtest af. Een arts-assistent van een oogafdeling neemt een oogtest af.

Het totale aantal patiënten schommelt de laatste jaren rond de 450.000 per jaar, tussen de 1000 en 1500 per dag, het aantal opgenomen patiënten tussen de 6000 en 7000 per jaar. Er werken zo’n 60 artsen, 180 verpleegkundigen en bijna evenveel medische technici. En alles, aldus de voorlichter, met een budget van bijna 2 miljoen euro per jaar.

Opvallend, zeker in vergelijking met de omringende landen, is het grote aantal vrouwelijke specialisten. Bij de operatie die ik heb gefotografeerd, was alleen de anesthesioloog een man.
Het ziekenhuis kan niet alles doen. Er is bijvoorbeeld geen afdeling cardiologie. Daarom wordt er nauw samengewerkt met een aantal Indiase ziekenhuizen (waar men patiënten naar kan verwijzen) en met het Koninklijk Instituut voor Gezondheidswetenschappen, dat verplegend personeel, medische technici en eerstelijnsgezondheidswerkers opleidt. Voor 2011 staat een medische faculteit gepland, zodat ook artsen in het ziekenhuis kunnen worden opgeleid.

Patiënten wachten bij een loket op de uitslagpapieren van radiologie. Patiënten wachten bij een loket op de uitslagpapieren van radiologie.
Operatie door vrouwelijke Bhutanese chirurgen en assistenten. Vrouwen in Bhutan hebben veel meer kansen en er is meer gelijkheid met mannen dan in omringende landen. Operatie door vrouwelijke Bhutanese chirurgen en assistenten. Vrouwen in Bhutan hebben veel meer kansen en er is meer gelijkheid met mannen dan in omringende landen.

Roel Burgler, fotograaf, maakt veel sociale documentaires in ontwikkelingslanden

PDF van dit artikel

Meer van Roel Burgler:

  • Bhutan, land van de donderende draak, boeddhistisch koninkrijkje verscholen tussen de hoge Himalaya’s, is lang van de buitenwereld afgesloten geweest.
  • Albino's zijn niet in staat om pigment aan te maken. En dat betekent: geen bescherming van de huid en het netvlies tegen de schadelijke effecten van uv-licht.
  • De door het westen zo gepropageerde privatisering van de gezondheidszorg heeft in het West-Afrikaanse land Benin kwalijke gevolgen. Vooral het armste deel van de bevolking is de dupe.
  • Het Holy Family Hospitaal ligt in het zuid-oosten van Malawi, tegen de flanken van de Mulanje-bergen. Het is in 1960 door de Medische Missie Zusters opgericht en vond aanvankelijk onderdak in een oud schoolgebouw. Het ziekenhuis...
  • De traditionele Bhutanese geneeskunst stamt af van de Tibetaanse geneeskunst en heeft zijn wortels ten dele in het boeddhisme. Er wordt veel gebruikgemaakt van medicinale kruiden en planten, mineralen en lichaamsdelen van dieren. In het moderne labor...

«« de landkaart van Over de grens

Ziet u geen reactieformulier? Reacties. (1)

"In dit artikel over de geneeskunde van Bhutan ontbreekt een belangrijk element, namelijk de Bhutaanse traditionele geneeskunde die in Bhutan een volwaardig complement vormt van de westerse geneeskunde. Tot en met de koning van Bhutan steunt deze integratieve benadering.

De traditionele geneeskunde is ontstaan in 1616, door toedoen van een groot hervormer, Zhabdrung. Zijn minister voor religieuze zaken was ook een beroemde arts, en hij introduceerde in Buthan het Sowa Rigpa systeem, oftewel de Tibetaanse geneeskunde. Maar de Buthaanse geneeskunde heeft ook invloeden uit India opgenomen en tot een geheel gesmeed.

Binnen die geneeskunde wordt gebruik gemaakt van een groot aantal kruiden die inheems zijn, en heel soms acupunctuur. Ook wordt aderlaten toegepast en cauterizeren met een gouden naald, hete stenen-massage, moxa, koppen
(cuping) en nasale irrigatie (vergelijkbaar met het Indiase neti systeem).
Het geven van dieet adviezen hoort er ook bij. Veel Bhutanen hebben bijvoorbeeld maagproblemen door het eten van gedroogd vlees en veel pepers.
Men erkent inmiddels dat het aderlaten een probleem is in verband met AIDS en hepatitiden.

Officieel en gesteund door de derde koning van Bhutan werd in 1967 de traditionele geneeskunde in het algemene gezondheidssysteem van Buthan geincorporeerd.

De traditionele geneeskunde wordt vooral toegepast bij chronische aandoeningen zoals reuma, diabetes, chronische leveraandoeningen (vooral door alcohol) en ziekten van het zenuwstelsel. Kanker wordt steeds westers benaderd.

Daarmee is Bhutan een voorbeeld van Integrated Medicine, hoewel haar benadering behoorlij afwijkt van wat wij onder Integrated Medicine verstaan.

Bosch en Duin, maart 2010, Prof.dr. Jan M. Keppel Hesselink, voorzitter stichting IOCOB, www.iocob.n"

Prof.dr. Jan M. Keppel Hesselink - 18-03-2010 14:01

 | Overzichtspagina Over de grens |

    04-05 | | Museum Jan van der Togt

    Tentoonstelling: Under Construction - Joop Rubens en Refat Karim

    Tentoonstelling: Under Construction - Joop Rubens en Refat Karim

    Op de tentoonstelling Under Construction in het Museum Jan van der Togt staat de huid centraal. »»


    17-04 | | Museum Boerhaave

    Het gewichtige lichaam - Boerhaave museum

    Het gewichtige lichaam - Boerhaave museum

    Een tentoonstelling over de omgang van de mens met zijn uiterlijk. »»


    17-04 | | Het Dolhuys - Haarlem

    Tentoonstelling: Verborgen schoonheid uit Japan - Het Dolhuys

    Tentoonstelling: Verborgen schoonheid uit Japan - Het Dolhuys

    »»


Meer Uittips »»

Nieuwste column

    Meevoelend

    Meevoelend  |  Het verpleeghuis betekent niet altijd kommer en kwel, maar de coassistent die deze week meeloopt hoort mij wel erg vaak zeggen: ‘zielig hè’ of ‘triest eigenlijk’ of ‘beetje hopeloos dit’ en aan het eind van de dag is ze zo overvoerd met ellende dat ze zich hardop afvraagt hoe ik het volhoud. »»
    Reacties: 1 reactie


Canon geneeskunde

Canon geneeskunde in Nederland

Ook de geneeskunde kan niet zonder.

Bekijk de canon van de geneeskunde in Nederland.

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd