Osaka, 22 maart: Ontbrekende beelden
| Publicatie | 22 maart 2011 |
|---|---|
| Rubriek | Over de grens |
| Auteur | Edmond Ruitenberg |
beeld: auteur
De magnolia bloeit; de kersenbloesem komt. Ook in zijn schoonheid is de natuur krachtig.
De televisie toont materiële schade, maar weinig beelden van mensen. Je ziet het geworstel met de kerncentrale. Er is veel latente angst voor die onzichtbare straling.
Ik heb me erover verbaasd hoe weinig mensen in de getroffen gebieden er worden getoond; geen beelden van dramatisch huilende vrouwen die weeklagend verslag doen van hun leed. Er waren in de eerste week, hier in Japan, weinig beelden van de op gang gekomen hulpverlening. Het leek ontzettend lang te duren voordat er iets gebeurde.
Behalve het trieste feit dat er heel veel mensen verdwenen zijn, levert de trek van mensen naar opvangcentra geen televisiedrama op. Die trek van mogelijk 400.000 mensen heeft wel plaatsgevonden. Op zijn Japans: ordelijk en goed georganiseerd.
Het zwakke centrale gouvernement besteedt eindeloos tijd aan zorgvuldige besluitvorming. Maar het zijn de lokale en regionale structuren, voor zover intact, die nog functioneren.
Na de ramp waren de wegen ontoegankelijk door al het puin. De infrastructuur was totaal vernietigd, geen mobiele telefoon of landtelefoon, uitgeschakelde elektriciteit en dus geen functionerende voorzieningen. Maar zeer veel wegen zijn heel snel weer schoongemaakt en bruikbaar gemaakt. Dat is geweldig belangrijk in een land waar maar 30 procent van het oppervlak bewoonbaar is en de rest uit steil berglandschap bestaat.
beeld: auteur
Het snelle herstel van het wegenstelsel levert weinig sprekende beelden op. Het is een opvallend gebrek aan chaos tussen de chaos.
De Japanner uit nauwelijks gevoelens en is daardoor niet goed te interviewen. Dit is een ander punt dat mij opviel bij de tv-beelden.
Hoe is het voor iemand die niet gewend is om te praten over wat je meemaakt, niet gewend is aan het delen van zorg over het verwerken van dit trauma? Wat gebeurt er met hun boosheid over niet door de natuur veroorzaakte rampen, zoals de falende instanties die zulke onveilige situaties hebben mogelijk gemaakt bij de kerncentrales?
Van buitenlanders die veel met Japanners werken, verneem ik dat er onderling nauwelijks over de ramp wordt gesproken. De Japanner zal er niet uit zichzelf over beginnen, maar als erover wordt gepraat is er geen rem om te vertellen hoe erg het is.
Inmiddels blijft het stralingsrisico het grootste probleem. Het laatste woord is daar nog niet over gezegd. Het wordt vermoedelijk een langetermijnprobleem. Het meest directe gevaar lijkt geweken. Hopelijk is het geen stilte voor de storm, we krijgen namelijk nog dagelijks meldingen van naschokken; 30 minuten geleden nog van 5,7 bij Chiba-Ken 500 km bij ons vandaan.
Edmond Ruitenberg
De laatste berichten uit Japan
Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?
04-05 | | Museum Jan van der Togt
Tentoonstelling: Under Construction - Joop Rubens en Refat Karim
Op de tentoonstelling Under Construction in het Museum Jan van der Togt staat de huid centraal. »»
17-04 | | Museum Boerhaave
Het gewichtige lichaam - Boerhaave museum
Een tentoonstelling over de omgang van de mens met zijn uiterlijk. »»
17-04 | | Het Dolhuys - Haarlem
Tentoonstelling: Verborgen schoonheid uit Japan - Het Dolhuys
Nieuwste column
Meevoelend
23-05-2012 |
Het verpleeghuis betekent niet altijd kommer en kwel, maar de coassistent die deze week meeloopt hoort mij wel erg vaak zeggen: ‘zielig hè’ of ‘triest eigenlijk’ of ‘beetje hopeloos dit’ en aan het eind van de dag is ze zo overvoerd met ellende dat ze zich hardop afvraagt hoe ik het volhoud. »»
Reacties: 1 reactie
Canon geneeskunde
Ook de geneeskunde kan niet zonder.
