Ga naar dashboard
U bent nu hier:

MC deze week

Nr. 21 - 25 mei 2012

Eerdere nummers

Early online

Operaties veiliger, maar inspectie nog nodig

Olympische dokters

Meer dan negentig Nederlandse artsen en geneeskundestudenten hebben sinds 1900 deelgenomen aan de Olympische Spelen. Lees Meer

Lezersverhalen gevraagd

Artsen en sport: vertel uw verhaal »»

Vacatures voor artsen »»

Nieuwste column

    Meevoelend

    Meevoelend 23-05-2012 |  Het verpleeghuis betekent niet altijd kommer en kwel, maar de coassistent die deze week meeloopt hoort mij wel erg vaak zeggen: ‘zielig hè’ of ‘triest eigenlijk’ of ‘beetje hopeloos dit’ en aan het eind van de dag is ze zo overvoerd met ellende dat ze zich hardop afvraagt hoe ik het volhoud. »»
    Reacties: 1 reactie

Naar Arts in Spe

Tuchtzaak

    Het gevaar van het eigen gelijk

    22-05-2012 |  Dit item is beschikbaar als u bent ingelogd.
    Inloggen      | Een uroloog wantrouwt de uitslag van pathologisch onderzoek bij een prostaatkankerpatiënt. Hij vraagt geen revisie aan, maar houdt vast aan zijn eigen diagnose. Waardoor de dood als een volslagen verrassing komt voor de patiënt en zijn vrouw.    

Webshop

                                               

Ga naar de shop »»

Voortgangstoets

Test uw basiskennis met de voortgangstoets!

Praktijkperikelen 2009

  • Aan het begin van de dag komt een postbode op mijn spreekuur. Hij is nogal gezet en heeft een aantal risicofactoren voor hart- en vaatziekten.
  • Een 89-jarige patiënte belt lichtelijk geagiteerd naar onze diabetesverpleegkundige op de poli Interne.
  • Tijdens een ontslaggesprek met een patiënt en zijn familie vraagt een van de familieleden aan welke leefregels de patiënt zich moet houden na zijn coronaire bypasschirurgie van een week geleden.
  • Begin juni komt meneer X, 51 jaar oud, op mijn spreekuur. Ik heb de indruk dat het goed met hem gaat.
  • Ik zag vandaag dat mijn assistentes een vakje hebben gemaakt, met als titel: ‘Aanvraagformulier voor formulieren’.
  • Als specialist ouderengeneeskunde werk ik inmiddels zo’n zeventien jaar in een verpleeghuis, onder andere op de psychogeriatrische afdeling.
  • Een 35-jarige vrouw komt op mijn spreekuur: ze wil een aantal fibroompjes in haar hals laten weghalen. En passant meldt ze dat ze ook graag een verwijsbrief voor de specialist in een ander ziekenhuis wil.
  • Een van mijn patiënten heeft cystic fibrose (CF), een aangeboren aandoening die veel complicaties veroorzaakt.
  • Een van de symbolen van het medische beroep, de witte jas, is in de loop van de jaren verkleurd. Bij sommige specialismen is de dresscode nog zichtbaar, liefst met de stethoscoop losjes uit de zak.
  • Een alleenstaande bejaarde vrouw uit onze huisartsenpraktijk heeft maximale thuiszorg in verband met een trombosebeen en een abdominale maligniteit. Zij is incontinent voor diarree.
  • Meneer Janssen is 65 jaar en heeft een inoperabele hersentumor. Hij gaat achteruit. Het is duidelijk dat er snel aanpassingen nodig zijn in huis. Hij kan zonder rolstoel de deur niet meer uit.
  • De heer Van Z. is blind. Hij heeft diverse blindengeleidehonden al gehad in zijn leven. Zijn huidige hond is te oud om nog te werken (14 jaar) dus er is een nieuwe aangevraagd.
  • Je hebt zo van die patiënten met wie je iets bijzonders hebt. Zowel in negatieve als in positieve zin. Dit gaat over de laatste categorie.
  • De samenwerking met het lokale verzorgingshuis verloopt al enige tijd moeizaam. Om de problemen op te lossen, hebben we een uitgebreid overleg met de inmiddels derde locatiemanager binnen één jaar.
  • Per post ontvang ik van een collega-verzekeringsarts van UWV een verzoek om medische informatie. In de brief staat:
  • Ik heb een pouch. Na een operatie zijn mijn dikke- en endeldarm verwijderd. Uit het laatste deel van de dunne darm is een zakje (‘pouch’) gemaakt en verbonden met de anus: een ileoanale anastomose.
  • Onlangs werd ik, aios gynaecologie, gebeld door de klachtenfunctionaris van ons ziekenhuis. Of ik wel eens het woord ‘bananen essence’ gebruikte, was de vraag.
  • Niet altijd, maar soms beklemt het me. Dat besef tijdens een nachtvisitedienst van de huisartsenpost: 300.000 mensen is toch wel veel en helemaal als al die mensen patiënten worden.
  • Ze was bevallen van haar tweede kind, en het ging al drie weken niet goed. Na de eerste bevalling had ze goede begeleiding van een psycholoog gehad, en was de depressie snel verdwenen.
  • De 59-jarige D is diabeet en heeft een gigantische, zeer pijnlijke infectie rond scrotum, liezen, bovenbeen en onderbuik vanuit een intertrigo. Hij moet worden opgenomen. Na overleg met behandelend internist bel ik (huisarts) een ambulance.
  • Zuinig opgevoed als ik ben – mijn moeder warmde zelfs oude thee op – stoor ik me aan de grootschalige vernietiging van onaangeroerde geneesmiddelen.
  • Patiënt A is onder behandeling van de oncoloog. Collega B, beoefenaar van een aanpalend specialisme, heeft een vriendschappelijke relatie met A maar behandelt haar ook op zijn eigen terrein.
  • Een kopie van een e-mail die ik vandaag vanuit Zambië verstuurde aan de HVRC:
  • Na ruim tien jaar sporten met dezelfde brace voor mijn instabiele knie besloot ik dat het tijd werd voor een nieuwe. Ik belde het revalidatiecentrum alwaar de instrumentmaker zich vertrouwd waande met mijn merk brace. Slechts een verwijzing was noodzakelijk om het aanmeten te initiëren.
  • Afgelegen dorpje. Het is hier nog gewoon en ook heel verstandig om bij noodgevallen de huisarts te bellen. We zitten nogal ver weg.
  • Na het weekend hing ze om 8 uur ’s ochtends al aan de telefoon om een afspraak te maken met haar huisarts.
  • De moeder van een ADHD-kind dat bij ons in behandeling is, verzocht mij om een verklaring waarmee zij bij het CIZ een REC-indicatie kon aanvragen. In de volksmond heet dat een rugzakje.
  • De wachtkamer van onze huisartsenpraktijk is deze ochtend stampvol. Vlak voordat het spreekuur begint, krijg ik een telefoontje van de ambulanceverpleegkundige.
  • Ik ben gewend aan verzoeken om inlichtingen. Echter twee verzoeken van het CWI binnen een week verbaasden mij zeer: het ging om een man uit 1957 en een vrouw uit 1954.
  • Ze heeft reumatoïde artritis en wordt al jaren zorgvuldig behandeld door de hoogleraar.
  • Een 84-jarige vrouw krijgt om duistere redenen vanaf maart 2008 geen huishoudelijke hulp meer.
  • Als gevolg van een huisstofmijtallergie heb ik neuspoliepen. Het is geen spoedeisende, laat staan een levensbedreigende aandoening, maar wel een hinderlijke.
  • Een patiënt vraagt mij (oogarts in opleiding) zijn ‘exacte visuswaarden van beide ogen’ op te geven. Zijn verzekeraar heeft die waarden nodig voor een eventuele vervoersvergoeding.
  • Een van mijn patiënten is bekend met een zeer ernstig COPD/longemfyseem. Zij is volledig afhankelijk van zorg en aan een rolstoel gebonden.
  • Een van mijn patiënten moet binnen tien dagen worden opgenomen in een verpleeghuis voor tijdelijke somatische zorg.
  • In februari overleed mijn alleenstaande vader plotseling in zijn woning. De dienstdoend huisarts kwam snel en handelde correct.
  • Vannacht om 2.00 uur werd ik gebeld door de dienstdoende assistent Interne: er was een 28-jarige man op de Spoedeisende Hulp die zich acuut onwel voelde.
  • We hadden al jaren niet meer zo’n strenge winter als dit jaar. Op de eerste dag van de witte periode in het zuiden van het land werd ik ’s ochtends verrast door de besneeuwde wegen.
  • De huisarts verwijst mevrouw Jansen naar mij door (de oogarts) omdat ze maculadegeneratie zou hebben. Verder is ze bekend met diabetes.
  • Een 40-jarige man die een jaar geleden een CVA heeft door­gemaakt wordt bij mij aangemeld voor een consult psychiatrie in verband met verdenking depressie.
  • De oude demente dame woonde alleen en kreeg twee keer per dag een insuline-injectie van de wijkzuster.
  • Ik had die vrijdag vrij genomen om naar de Huisartsenbeurs te gaan. In een ontspannen sfeer bij de eerste stand van een gerenommeerd farmaceutisch bedrijf lieten mijn echtgenote en ik bloed prikken.
  • Een man uit mijn huisartsenpraktijk bezocht onlangs een mannenkliniek. Hij is zo’n man van midden vijftig van wie je, als hij de spreekkamer binnenkomt, al ziet dat hij te zwaar is, waarschijnlijk een te drukke baan heeft en een verhoogde bloeddruk.
  • Toen de oorlog begon, was mevrouw 32 jaar. Ze heeft Nederland nadien mee opgebouwd. Ze is van betere boerenkomaf en wist altijd van aanpakken.
  • Een 61-jarige vrouw moet in een academisch pijncentrum een zenuwwortelbehandeling van de wervelkolom ondergaan.
  • Sinterklaasavond 2008. Een gezellige familieavond voor oma (89 jaar) bij kinderen en kleinkinderen. Helaas kon de avond niet, zoals gepland, bij oma thuis worden gehouden.
  • Tijdens de wintersport liep ik op een zaterdagmiddag door een ongelukkige val een intra-articulaire radiusfractuur met dislocatie en een fractuur van de ulna op.

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd