U bent nu hier:

Peter de Jonge: ‘Misschien schaffen we het predicaat depressie af’

Publicatie Nr. 15 - 13 april 2012
Jaargang 2012
Rubriek Portretten
Auteur Simone Paauw
Pagina's 890
beeld: De Beeldredaktie, Henk Veenstra beeld: De Beeldredaktie, Henk Veenstra

Wie: prof. dr. Peter de Jonge (42) hoogleraar psychiatrie

Waar: Universitair Centrum Psychiatrie van het UMC Groningen

Wat: ‘Ik houd me bezig met het ontrafelen van depressie. Kortweg denk ik dat meerdere psychiatrische aandoeningen op één hoop worden gegooid en depressie worden genoemd. Wetenschappelijk onderzoek heeft tot nu toe niet veel opgeleverd. Volgens mij komt dat doordat het begrip depressie niet klopt. Je merkt het al aan de symptomen die worden beschreven. De ene patiënt valt af, de ander wordt te dik, de ene patiënt slaapt te veel, de ander te weinig, de één krijgt last van een vertraagde motoriek en de ander wordt juist extreem druk en prikkelbaar. Omdat het diagnostisch handboek depressie geen richting geeft, lopen veel artsen en psychiaters aan tegen problemen bij de behandeling. Wat bij de ene depressieve patiënt helpt, kan voor de ander contraproductief zijn. Ik hoop dat behandelaars door mijn onderzoek in de toekomst precies weten wat ze moeten doen bij bepaalde patiënten met welomschreven klachten. En misschien schaffen we het predicaat depressie af.’

Sinds: ‘Ik zit vijftien jaar in dit onderzoeksveld. Vorig jaar heb ik de Vici-subsidie van 1,5 miljoen euro ontvangen van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO, red.), waardoor ik me vijf jaar lang op dit onderzoek kan storten.’

Waarom: ‘Onderzoek geeft me continu nieuwe inzichten. Het mooiste van mijn werk vind ik dat ik met heel slimme mensen kan samenwerken en die kan inspireren. Vroeger wilde ik kunstenaar worden. De wetenschap lijkt daarop; het is een beroep met veel vrijheid waarbij het gaat om creativiteit en op andere gedachten komen dan andere mensen.’

Lastig: ‘Er is een behoorlijke financiële versobering in de wetenschappelijke wereld. Daardoor is er sprake van een ratrace. Onderzoekers beconcurreren elkaar. Iedereen is bezig met het produceren van meerdere artikelen tegelijkertijd, waarbij het onderzoeksniveau middelmatig is en slechts zelden tot echt nieuwe inzichten leidt.’

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Portretten

    Tot leven komen

    Tot leven komen Diana Quinby ontwikkelde als kind een voorliefde voor het tekenen van het menselijk lichaam toen ze de anatomieboeken van haar vader natekende. Zwanger van haar eerste kindje begon ze aan een serie zelfportretten. »»
    Reacties: Plaats een reactie


MEER VERHALEN  |  VERHAAL INSTUREN

Op tv

    Tv: Ik hoor hier niet thuis

    Tv: Ik hoor hier niet thuis Woe 3 dec Peter Schuster is verstandelijk gehandicapt. Hij woont in een instelling met veel groen in Purmerend. Nieuw beleid heeft integratie als credo. Dat lijkt de kansen voor Peter op een leven in de gewone maatschappij te vergroten ... Lees meer


    Boek: De blauwe muze. Tv/dvd: Getting on & Coven

    Boek: De blauwe muze. Tv/dvd: Getting on & Coven Ik weet niet helemaal zeker of Getting On voldoet aan het type series dat Manon Uphoff bespreekt in haar boekje De Blauwe Muze. Hoe het ook zij, een intelligentere verdediging van goede tv-series heb ik nog niet eerder gelezen. Lees meer


    Tv: Verzekeraars onder de loep - Zembla

    Tv: Verzekeraars onder de loep - Zembla Terugkijken Het tv-programma Zembla stelt de vraag: kunnen zieke mensen zich net zo goed verzekeren als gezonde mensen? Lees meer


Medisch Contact op Facebook

Lees- kijk- en uittips, cartoons, columns en andere interessante artikelen eenvoudig in je facebookoverzicht.

Vind ik leuk :-)

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd