U bent nu hier:

Tuchtzaak

    ADHD-medicatie voorschrijven volgens de richtlijn

     |  Dit item is beschikbaar als u bent ingelogd.
    Inloggen
     | Een GZ-psycholoog stelt bij een jongetje de diagnose ADHD en verwijst hem naar de kinderarts voor medicatiebeoordeling. Er vindt een uitgebreid consult plaats.    


Selectie vd Inspectie

    Mirenaspiraal en kokerdenken

     |  Dit item is beschikbaar als u bent ingelogd.
    Inloggen
     | Klager is echtgenoot van patiënte, die in het verleden een ooginfarct heeft gehad en zich nu meldde op de huisartsenpost met een acuut zichtprobleem.    


2010

  • De ademhalingsadviezen opvolgen en beter meedoen met activiteiten. Die raad krijgt een gedetineerde van de huisarts als hij voor de zesde keer in zes dagen klaagt over een verhoogde hartslag en benauwdheid.
  • Een 19-jarige dochter komt vanwege problemen thuis via de huisarts bij een psychiater. Die schrijft haar aripiprazol voor. Na enkele maanden komt ze weer bij de huisarts omdat haar menstruatie uitblijft. Dan maakt de huisarts de eerste van twee fouten.
  • Wegens bezwaren van zijn familie krijgt een schizofrene man niet de medicatie die hij volgens de psychiater nodig heeft. Onder invloed van een alternatief middel springt hij uit het raam.
  • Een patiënt weigert zich te laten onderzoeken door een dokter met een hoofddoek. Dat is haar goed recht: vrijheid, blijheid, als het om artsenkeuze gaat. Maar mag diezelfde patiënt ook eisen dat die hoofddoek afgaat?
  • Een 14-jarig meisje heeft zóveel verschillende klachten dat ze met acht behandelaars te maken heeft. De kinderarts vertrouwt het niet en slaat alarm bij het meldpunt Kindermishandeling. Maar dat pikken de ouders niet.
  • Een huisarts vreest voor suïcide bij een van zijn patiënten en neemt contact op met de psychiater. Deze laat de patiënt over aan de sociaalpsychiatrisch verpleegkundige. Die slaagt er echter niet in het onheil af te wenden.
  • Een huisarts staat twee van haar patiënten bij als hun kinderen plotseling uit huis worden gehaald. Ze vertelt hun echter niet dat ze zelf informatie heeft verstrekt die mede tot deze beslissing heeft geleid.
  • Een man met een niertumor vertelt zijn partner niet wat er met hem aan de hand is. De vrouw klaagt de behandelend arts niettemin aan vanwege een te late diagnose en verkeerde behandeling. De patiënt overlijdt, maar de vrouw krijgt het medisch dossier niet.
  • Een psychiater verhoogt de dosis valium van een patiënte, maar geeft dat niet door aan de huisarts.
  • Een van de twee patiënten met wie een aangeklaagde psychiater over de schreef is gegaan, is inmiddels zijn vrouw. Maar fout is fout, oordeelt het tuchtcollege. Daar doet een happy end niets aan af.
  • Als een kinderarts maar geen fysieke verklaring vindt voor de aanhoudende buikpijn van een 12-jarig meisje, schrijft ze – bij herhaling – psychologische hulp voor. De ouders weigeren dit keer op keer. Na intercollegiaal overleg schakelt de arts uiteindelijk het AMK in.
  • Een patiënt met een dikke hand wil dat de huisarts op visite komt, maar de assistente weigert dat. Een bezoek aan de praktijk schikt hem niet. Als hij later naar de huisartsenpost gaat, nemen de ontwikkelingen een dramatische wending.
  • Op slechts één in plaats van op alle drie de bedoelde attentieplaatsen in het EPD stond dat deze patiënt vier jaar eerder na gebruik van een ACE-remmer een angioneurotisch oedeem had gehad. De nefroloog in opleiding had deze enkele waarschuwing niet opgemerkt.
  • Waarschijnlijk vestibularissyndroom, oordeelden de arts op de SEH na overleg met de neuroloog. De huisarts die de betreffende patiënt een paar uur later bezocht, dacht wel aan iets ernstigers, maar handelde daar volgens het tuchtcollege niet naar.
  • Na een wandeltocht door de Himalaya staat een internist zich te scheren, als hij wordt gevraagd te kijken bij een vrouw die op haar pols is gevallen.
  • Een verzekeringsarts ziet een vrouw die zegt nauwelijks nog van de bank te komen, en verklaart haar arbeidsongeschikt. Dan blijkt dat ze daags voor het consult nog vakantie vierde.
  • Je bent kinderarts en je eigen kleinzoontje heeft ADHD. Hoewel de vader hier bezwaar tegen heeft, geef je de jongen via de moeder (je dochter), Ritalin. Begrijpelijk misschien, maar voor een behandeling is toch echt toestemming nodig van beide ouders.
  • Een SCEN-arts komt een uur te laat op een afspraak met een doodzieke patiënte die veel pijn lijdt en om euthanasie heeft gevraagd. Vervolgens toont hij ook nog eens weinig empathie.
  • Enkele dagen nadat een SCEN-arts negatief adviseerde over euthanasie heeft een patiënt met ernstig longemfyseem zelfmoord gepleegd.
  • Hardnekkig vasthouden aan een diagnose is een bekende valkuil. Een internist blijft ervan overtuigd dat hij met een geval van diverticulose te maken heeft. Dat kost de 70-jarige patiënt uiteindelijk een been.
  • Een patiënt gaat onder het mes, in de veronderstelling dat de chirurg die de diagnose heeft gesteld ook de operatie verricht. Achteraf blijkt echter dat een aios hem heeft geopereerd. De patiënt is not amused.
  • Met enige regelmaat zijn op internet beschuldigende of grievende uitlatingen over artsen of andere hulpverleners te vinden. Het meest bekende voorbeeld is de ‘zwarte lijst’ van de organisatie SIN-NL, waarop een aantal artsen, beleidsmakers en bestuurders uit de gezondheidszorg van negatieve commentaren wordt voorzien.
  • Het heeft iets lafs en achterbaks. Een collega-huisarts achter zijn rug om en voor een breed publiek beschuldigen van het onoorbaar overnemen van patiënten, en je daarna muisstil stilhouden.
  • Rationele argumenten mogen dan wel leidend zijn bij het stellen van een diagnose, maar dat is niet het enige. Als iemand vanwege pijn in de armen vier keer in korte tijd dokterscontact zoekt, klopt er iets niet.
  • Zowel de klagers als de aangeklaagde internist gaan in beroep bij het Centraal Tuchtcollege tegen een uitspraak van het regionaal college.
  • Leden van tuchtcolleges moeten goed op de hoogte zijn van de laatste richtlijnen binnen de beroepsgroep. Voor leden-beroepsgenoten vaak hún eigen toetskader notabene.
  • Een huisarts stelt chlamydia vast bij een pati‘nt, en die ontdekt dat zijn vrouw is vreemdgegaan. Tijdens de huiselijke crisis die volgt, komt de echtgenote bij dezelfde arts met het verhaal dat haar man haar mishandelt. En dan gaat de huisarts in de fout.
  • Een gratis borstvergroting loopt voor de winnares van deze prijs uit op een deceptie. De plastisch chirurg valt medisch-technisch gezien niets te verwijten, maar op zijn communicatie valt veel af te dingen. Dat levert hem een berisping op.
  • Als je borsten kunt verkleinen, kun je ook een gezwollen penis opereren. Vanuit die overtuiging deed een niet-geregistreerd plastisch chirurg waar geen collega zich aan wilde wagen. En ondanks de verminking die volgde, zou hij het zo weer doen.
  • Een gynaecoloog verricht een vaginaal toucher. De betreffende vrouw vindt dat hij haar daarbij seksueel heeft geïntimideerd en klaagt hem aan. De gynaecoloog op zijn beurt voelt zich hierdoor in zijn goede naam aangetast en wil verhaal halen.
  • Als veel artsen zich op verschillende momenten met een patiënt bemoeien, bestaat het risico dat niemand zich verantwoordelijk voelt. Een net bevallen vrouw ondervindt dit aan den lijve.
  • Bij een val van haar paard loopt een vrouw een comminutieve fractuur van haar dijbeen op. De operatie geeft niet de optimale stand, maar de patiënt krijgt na ontwaken slechts te horen dat ‘herstel moet worden afgewacht’.
  • Een gevluchte Tsjetsjeen met een posttraumatisch stresssyndroom naar Moskou sturen voor behandeling is overduidelijk geen goed idee. Toch dacht de voor de Immigratie- en Naturalisatiedienst keurende arts daar anders over.
  • De vrouw van een apotheekhoudende huisarts heeft al enkele suïcidepogingen ondernomen. Dan blijkt zij in overspannen toestand en met onbekende bestemming te zijn verdwenen. De medicijnkluis is met een bijl opengebroken.
  • Je kunt als arts maar op één plek tegelijk zijn. Dus een anesthesioloog die tijdens de avond- en nachtdienst op de ok ‘gas geeft’ en tegelijkertijd een postoperatieve hypotensieve hartpatiënt op de ICU behandelt, dat is veel gevraagd.
  • 'Realiseer je goed dat er een kans bestaat dat je aan deze ingreep overlijdt.’ De vraag of de behandelend arts deze boodschap wel of niet duidelijk heeft overgebracht, vormt de kern van deze zaak.
  • Het OM onderzoekt de sterfgevallen na maagverkleiningen in het Scheper Ziekenhuis. Om de nabestaanden te benaderen vorderde Justitie hun naam- en adresgegevens. Dat mag niet, zegt de rechter. Maar SIRE-gegevens moet het ziekenhuis wél verstrekken.
  • Een loszittende schroef na cervicale spondylodese veroorzaakt helse pijnen bij een patiënt die bij twee neurochirurgen onder behandeling is. Het afdelingshoofd komt ook langs en is volgens de patiënt niet begripvol.
  • Zo nu en dan klopt een officier bij een zorgverlener aan omdat hij gegevens uit het medische dossier nodig heeft voor een strafrechtelijk onderzoek. In deze uitspraak komen de redenen die daarvoor mogen worden aangevoerd, weer eens duidelijk in beeld.
  • Al vanaf je 13de heftige rugpijn hebben en pas op je 25ste de diagnose Bechterew krijgen, is al niet fijn. Maar dan blijkt ook nog zo’n beetje je hele dossier te zijn verdwenen. Toch treft de huisarts geen blaam.
  • Ergens in het dossier dat de huisarts van zijn voorganger had overgenomen, stond wel dat de patiënte lang geleden haar milt was kwijtgeraakt. Op de probleemlijst ontbrak dit feit echter. En de arts had ook nooit kennisgemaakt met de vrouw. Een gevaarlijke omissie.
  • Twaalf jaar lang klaagt een patiënt met grote regelmaat bij zijn huisarts over beenklachten, kortademigheid en duizeligheid.
  • De patiënt die wordt geopereerd vanwege zijn gebroken heup en daarna een linkerbeen heeft dat 3 centimeter korter is dan zijn rechter, is natuurlijk niet tevreden. Maar de vraag is of de chirurg iets valt te verwijten.
  • Voor een eenvoudige ingreep naar het ziekenhuis gaan en een maand later blind zijn en beide onderbenen moeten missen. Dat onvoorstelbare drama overkwam een 58-jarige man.
  • Een plastisch chirurg ontslaat een patiënte binnen 24 uur uit zijn privékliniek na een zware bodyliftoperatie. De ‘nabehandeling’ verzorgt hij telefonisch vanaf de skipiste. Zo mist hij de zeldzame wondinfectie.
  • Je moet het wel erg bont hebben gemaakt als je tuchtrechtelijk het recht wordt ontzegd om ooit nog als arts te werken, terwijl je al op eigen initiatief (zelfkennis?) je inschrijving in het BIG-register hebt laten doorhalen. Maar kennelijk had deze oud-arts toch nog hoop voor zichzelf: hij ging in beroep tegen de beslissing dat hij nooit meer dokter mag worden.
  • Een patiënte krijgt op de alles-op-een-dag-poli een X-thorax om uit te sluiten dat haar infarctjes een cardiale emboliebron hebben. De cardioloog houdt de röntgenfoto even tegen het licht en ziet geen afwijkingen. Dat de radioloog later wel verdachte plekken ziet, ontgaat hem. Regionaal tuchtcollege

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd