U bent nu hier:

Tuchtzaak

    ADHD-medicatie voorschrijven volgens de richtlijn

     |  Dit item is beschikbaar als u bent ingelogd.
    Inloggen
     | Een GZ-psycholoog stelt bij een jongetje de diagnose ADHD en verwijst hem naar de kinderarts voor medicatiebeoordeling. Er vindt een uitgebreid consult plaats.    


Selectie vd Inspectie

    Mirenaspiraal en kokerdenken

     |  Dit item is beschikbaar als u bent ingelogd.
    Inloggen
     | Klager is echtgenoot van patiënte, die in het verleden een ooginfarct heeft gehad en zich nu meldde op de huisartsenpost met een acuut zichtprobleem.    


2009

 

  • Hij moet nog steeds apart slapen vanwege zijn gesnurk. Bovendien heeft hij nu last met praten en slikken. Met deze klachten komt een patiënt terug bij de kno-arts die eerder zijn huig verwijderde.
  • Een zwaarlijvige man komt bij een psychiater. Hij kampt met depressieve periodes, waarin hij zichzelf verwaarloost. Zij stelt een behandelplan op, maar de man verschijnt nooit op afspraken.
  • Een 64-jarige man heeft steeds erger wordende rugpijn. In zes uur tijd houden drie huisartsen zich met hem bezig. Niersteenkoliek is de diagnose. De volgende dag overlijdt de patiënt op de operatietafel.
  • Een jonge huisarts verricht in een week tijd meermaals uitgebreid lichamelijk onderzoek bij een patiënte met koorts en opvallend pijnlijke schouders. Ze laat bloed onderzoeken en consulteert specialisten en collega’s, maar mist desondanks de juiste diagnose.
  • Een ernstig beschonken man valt op zijn hoofd. Op de SEH-afdeling van het ziekenhuis volgt onderzoek. Hij wordt met een wekadvies naar huis gestuurd. Daar valt hij nogmaals; de eerder opgelopen hoofdwond begint weer te bloeden. Zijn vrouw belt 112. De ambulanceverpleegkundige laat zich door de dronkenschap misleiden.
  • Een longpatiënt krijgt van zijn huisarts steeds nieuwe recepten voor longmedicatie, slaappillen en kalmerende middelen. Na zijn overlijden vindt zijn broer tientallen lege strips tranquillizers. Hij verwijt de huisarts dat die zijn zieke broer nooit heeft opgeroepen om op consult te komen.
  • Een 10-jarig jongetje komt voor de zoveelste keer in het ziekenhuis terecht. Het is een gecompliceerd patiëntje, aan wie heel wat witte jassen voorbij trekken. Maar wie van al die artsen is verantwoordelijk voor de organisatie van de zorg?
  • Een motorrijder wordt aangereden door een auto en houdt daar, volgens hemzelf, klachten aan over. De medisch adviseur, ingeschakeld door de verzekeringsmaatschappij van de automobilist, gelooft er niks van. En laat dat ook duidelijk merken.
  • Een krachtsporter met cervicale hernia laat zich in België opereren, omdat de Nederlandse neuroloog en neurochirurg geen noodzaak zien tot operatief ingrijpen – geheel volgens de hier geldende standaarden. Vervolgens klaagt hij beide artsen aan.
  • Een verpleegkundige met psychiatrische problemen verwijt haar bedrijfsarts dat hij te weinig voor haar re-integratie heeft gedaan. Maar volgens hem was werkhervatting gezien haar totale ontreddering niet aan de orde.
  • Afgaande op onderstaande, ingekorte uitspraak lijkt uitzetting van een asielzoeker met hiv naar een land waar antiretrovirale behandeling onzeker is, voortaan onmogelijk.
  • Een werknemer valt uit met lichamelijke en psychische klachten vanwege spanningen in de arbeidsrelatie. De bedrijfsarts adviseert in een paar telefoontjes ‘maar eens met de werkgever te gaan praten’. Maar zo los je een arbeidsconflict natuurlijk niet op.
  • Een zwaarlijvige vrouw die onlangs aan spataderen is geopereerd, is benauwd en heeft pijn op de borst. De arts concludeert ‘hyperventilatie’. Hij zegt wel aan longembolie te hebben gedacht – vijf dagen daarna overlijdt de vrouw daaraan –, maar heeft daarover niets genoteerd.
  • Na een eenmalig consult geeft een vrouw aan een kno-arts te kennen dat ze graag nader contact wil. De arts gaat daarop in en uiteindelijk leidt het zelfs tot ‘seksuele handelingen’. Terwijl juist hij toch beter had moeten weten; hij was immers lid van het hoogste tuchtcollege.
  • Een huisarts diagnosticeert een klein rood plekje op het been van een patiënte als goedaardig hemangioom, verwijdert het, maar laat het niet onderzoeken. Op ongeveer dezelfde plek ontstaat anderhalf jaar later een tumor waar de patiënte aan overlijdt.
  • Uit verhalen van haar kind begrijpt de gescheiden moeder dat de vader het kind seksueel misbruikt. De kinderarts die het kind onderzoekt, meldt de verdenkingen bij het AMK, maar zonder vader te informeren. Eerder had vader moeder overigens al beschuldigd. Een complexe en delicate zaak dus.
  • Een vrouwenarts klaagt over een antroposofische huisarts die in een televisieprogramma injecties van citroenzuursap met kweepeer adviseerde om hooikoorts te bestrijden. De klacht was niet-ontvankelijk, omdat klager geen betrokkene was. Maar het leidde wel tot een wijziging in het KNMG-reglement.
  • Een huisarts op de huisartsenpost vindt het niet alarmerend als een peuter al vier dagen hoge koorts heeft en met zijn hoofd schudt. Koude kompressen moeten volgens hem afdoende zijn. Maar hij zit er flink naast. De arts weigert zich echter te verantwoorden voor zijn falen.
  • In onderstaande zaak reageert de echtgenote/praktijkverpleegkundige op een telefonische vraag om een spoedvisite bij een overbekende patiënte met multipathologie door zelf de visite af te leggen. Zij onderzoekt en stelt gerust, zowel de patiënte en haar familie als ook haar eigen echtgenoot, die de vrouw niet alsnog bezoekt. Achteraf allemaal onterecht, want de patiënte overlijdt uiteindelijk aan de gevolgen van een peritonitis op basis van een geperforeerde galblaas. Zowel de huisarts als zijn echtgenote krijgt een waarschuwing. Hij als verantwoordelijke voor zijn niet-adequate praktijkorganisatie én omdat hij zelf niet was gaan kijken. Zij (zie website) omdat zij zich ten opzichte van de familie niet kenbaar had gemaakt als niet-arts en een diagnose had gesteld in een acute situatie.
  • Je kunt het zien als een gebaar van liefde. Een man besluit een nier af te staan aan zijn echtgenote. De operatieprocedure verloopt echter erg rommelig en de uiteindelijke operateur maakt een ernstige fout. Hij neemt de arteria mesenterica superior door. De gevolgen worden de donor fataal.
  • Een hoofdconducteur loopt een whiplash op, raakt arbeidsongeschikt en verliest zijn baan. De arts die de verzekeringsmaatschappij adviseert is echter sceptisch. In een brief laat hij duidelijk doorschemeren dat de narigheid volgens hem tussen de oren zit.
  • Een patiënt die al anderhalf jaar hoofdpijn heeft en wazig ziet, wordt onderzocht door een coassistent neurologie. De neuroloog baseert hierop zijn diagnose, die uiteindelijk niet de juiste blijkt te zijn. Blind varen op onderzoek van een coassistent is een valkuil om alert op te zijn.
  • Een mooier uiterlijk en een beter gezichtsvermogen. Dat was waar de vrouw die een ooglidcorrectie liet doen, op hoopte. Het resultaat was echter rampzalig: de visus van haar rechteroog daalde naar nul en rond het oog zaten lelijke littekens.
  • De assistente van de huisarts spuit beide oren uit van een man die eenzijdig doof is. Noch uitspuiten, noch het vervolg (neusspray en zure oordruppels) heeft resultaat. Vijf dagen later wil de man met spoed naar een kno-arts worden verwezen. Dat de huisarts zijn verzoek niet honoreert, blijkt een misvatting.
  • Een eerstejaars aios chirurgie verricht bij twee broertjes een circumcisie. Het resultaat laat echter bij beiden te wensen over en de vader dient een klacht in. Zowel de arts-assistent die de operatie verrichtte, als de superviserende chirurg moet zich verantwoorden voor de tuchtrechter.
  • Een huisarts krijgt een waarschuwing van de tuchtrechter, omdat hij de kinderen van een gescheiden moeder behandelde zonder toestemming van de vader. Maar met alle gescheiden ouders apart overleggen, kan toch nooit de bedoeling zijn. De situatie moet wel werkbaar blijven.
  • De klagers in deze zaak hebben hun dochter verloren aan een ruiterembolus na chemotherapie. De behandelend arts valt niets te verwijten; hij werkte volgens de richtlijn. Maar volgens de door de ouders ingeschakelde deskundige deugt de richtlijn niet.
  • De kenmerken van een hartinfarct niet onderkennen, is behoorlijk dom. Dat vond de huisarts die zich hieraan schuldig maakte zelf ook. Doordat hij zo openlijk zijn fout erkende, was het tuchtcollege opvallend mild in deze zaak.
  • Een internist denkt bij een oudere vrouw aan arteriitis temporalis. Hij schrijft prednison voor. Een biopt uit de betreffende arterie bevestigt de diagnose niet en de internist staakt de prednison. Ook de oogarts draagt nog bij aan het twijfelende beleid. De internist wordt uiteindelijk bestraft met een maatregel.
  • Een nabestaande van een overleden patiënt wil een MIP-melding inzien. Als het dossier onvoldoende informatie biedt, dan mag dat, oordeelde de rechtbank Zwolle-Lelystad eind 2007. Een jaar later vaart het Gerechtshof Leeuwarden een geheel andere koers. Tijd voor klaarte.
  • Een arts werkt twee dagen per week in een orthomoleculair centrum. Voor onderzoek gebruikt hij een ‘Lecher-antenne’ en zijn diagnoses baseert hij mede op bevindingen van ‘goddelijke gidsen’. De patiënten geeft hij het idee dat het hier om reguliere geneeskunde gaat.
  • Een patiënt laat een kies trekken; niet bepaald een risicovolle ingreep. Toch worden de gevolgen hem uiteindelijk fataal. De vraag is of de kaakchirurg er alles aan heeft gedaan om dit onheil te voorkomen.
  • Een psychiater heeft al talloze keuringen verricht. Nu sluipt er een zekere arrogantie in zijn werkwijze.
  • Een verpleegkundige heeft bij een patiënte met een ernstige vorm van morbus Crohn een maagsonde niet goed ingebracht. De slang blijkt de luchtpijp te zijn ingeschoven. Deze zaak maakt duidelijk dat het controleren van een ingebrachte maagsonde tekortschiet.
  • In een verwijsbrief vraagt een huisarts aan een gezinstherapeute om begeleiding van een echtpaar vanwege ‘psychiatrische ziekte zoon’. En daarmee ging de huisarts buiten zijn boekje.
  • Tijdens een hoorzitting in een beroepsprocedure bepleit een vrouw zeer energiek en gloedvol waarom zij niet kan werken. De op de zitting aanwezige bezwaarverzekeringsgeneeskundige trekt hieruit echter de conclusie dat zij juist wel tot arbeid in staat is.
  • Een meisje van zes jaar heeft buikpijn en is misselijk. Een griepje, concludeert de dienstdoende arts op de huisartsenpost na summier onderzoek. Te summier, oordeelt het regionaal tuchtcollege.
  • Een psychiater moet in het kader van een rijbewijskeuring een man keuren. Ongevraagd krijgt hij labuitslagen onder ogen die duiden op alcoholmisbruik bij de man een maand eerder.
  • Om een klacht over een collega aan de tuchtrechter voor te leggen, moet de klager een rechtstreeks belanghebbende zijn. Hier betreft het een bedrijfsarts wier professionele autonomie door haar leidinggevende is ondermijnd.
  • Blijkbaar heeft ons hoogste medische tuchtcollege zitten slapen bij alle aandacht voor de meldcode Kindermishandeling.

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd